ಸಙ್ಗಹ ಮಹಾಟೀಕಾ ಪಾಠ

ಗನ್ಥಾರಬ್ಭಕಥಾ

[ಕ]

ಉದಯಾ ಯಸ್ಸ ಏಕಸ್ಸ, ಸದ್ಧಮ್ಮರಂಸಿ ಜಾಲಿನೋ;

ಪಬುಜ್ಝಿಂಸು ಜನಮ್ಬುಜಾ, ಜಾತಿಕ್ಖೇತ್ತೇ ಮಹಾಸರೇ.

[ಖ]

ವನ್ದಾಮಿ ತಂ ಮಹಾಸೂರಂ, ಮಹಾಮೋಹ ತಮೋನುದಂ;

ಸಞ್ಜಾತಂ ಸೋ ಹದಯೇ ಮಯ್ಹಂ, ತಮೋಖನ್ಧಂ ಪನೂದತಂ.

[ಗ]

ಪೋರಾಣಕೇಹಿ ವಿಞ್ಞೂಹಿ, ವಣ್ಣಿತಾ ವಣ್ಣನಾ ಬಹೂ;

ದಿಸ್ಸನ್ತಿ ಇಧ ಲೋಕಮ್ಹಿ, ಅಭಿಧಮ್ಮತ್ಥಸಙ್ಗಹೇ.

[ಘ]

ನ ತಾಹಿ ತುಟ್ಠಿಂ ವಿನ್ದನ್ತಿ, ಯೇ ಸಾರತ್ಥಾ ಭಿಮಾನಿನೋ;

ತೇ ಮಂ ಸಙ್ಗಮ್ಮ ಯಾಚನ್ತಿ, ಪರಮತ್ಥಸ್ಸ ದೀಪನಂ.

[ಙ]

ಮಹಣ್ಣವೇ ರತನಾನಿ, ಉದ್ಧರಿತ್ವಾ ದಿಪವಾಸಿನಂ;

ಯಥಿಚ್ಛಕಂಪಿ ದಜ್ಜೇಯ್ಯುಂ, ನ ವತ್ತಬ್ಬಾವ ಊನತಾ.

[ಚ]

ತಥೇವೇತ್ಥ ವಿಪುಲತ್ಥಾ, ಅಣ್ಣವೇ ರತನೂಪಮಾ;

ಸತಕ್ಖತ್ತುಂಪಿ ವಣ್ಣೇಯ್ಯುಂ, ಪರಿಯಾದಿನ್ನಾ ನ ಹೇಸ್ಸರೇ.

[ಛ]

ತಸ್ಮಾ ತಾಸು ವಣ್ಣನಾಸು, ಸಾರಮಾದಾಯ ವಣ್ಣನಂ;

ನಾನಾಸಾರತ್ಥ ಸಮ್ಪುಣ್ಣಂ, ಉತ್ತಾನ ಪದಬ್ಯಞ್ಜನಂ.

[ಜ]

ನಾತಿಸಙ್ಖೇಪ ವಿತ್ಥಾರಂ, ಮನ್ದಬುದ್ಧಿಪ್ಪಬೋಧನಂ;

ಕರಿಸ್ಸಂ ತಂ ಪರಮತ್ಥೇಸು, ಸುಣನ್ತು ಪಾಟವತ್ಥಿನೋತಿ.