೬೭. ಇತ್ಥಿ

ಇತ್ಥಿಸದ್ದೇನ ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಂ ಗಹಿತಂ ನ ಇತ್ಥೀ, ತಗ್ಗಹಣೇ ಸತಿ ‘ಇತ್ಥಿಯಂ ವತ್ತಮಾನೇ’ತಿ ವುತ್ತಿಗನ್ಥಸ್ಸ ಇತ್ಥಿಸಙ್ಖಾತೇ ಅತ್ಥೇ ವತ್ತಮಾನೇತಿ ಅತ್ಥೋ ಗಯ್ಹೇಯ್ಯ, ಏವಂ ಸತಿ ‘ಕಲ್ಯಾಣಿಪ್ಪಧಾನಾ’ತಿ ಏತ್ಥಾಪಿ ಪುಮ್ಭಾವೋ ಪಸಜ್ಜೇಯ್ಯ… ಪಧಾನಸದ್ದಸ್ಸ ಕಲ್ಯಾಣಿಯಂ ವತ್ತಮಾನತ್ತಾತಿ ಆಹ- ‘ಇತ್ಥಿಯನ್ತಿ ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗೇ’ತಿ. ಅಥ ಇತ್ಥಿಯನ್ತಿ ಏತ್ತಕೇ ವುತ್ತೇ ಕಥಂ ತಗ್ಗಹಣಂ ಸಿಯಾತಿ ಆಹ-‘ವಿಸೇಸನೇ’ಚ್ಚಾದಿ, ಏಕತ್ಥೇತಿ ವುತ್ತೇಪಿ ಇತ್ಥಿಯಂ ವತ್ತಮಾನೇತಿ ಅಯಮತ್ಥೋ ವಿಞ್ಞಾಯತೀತಿ ಇತ್ಥಿಯನ್ತಿ ವಚನಮನತ್ಥಂ ಸಿಯಾತಿ ಸಮತ್ಥಮಞ್ಞಥಾನುಪಪತ್ತಿಯನ್ತಿ ಇತ್ಥಿಯನ್ತಿ ವಿಸೇಸನಮಿತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಸ್ಸೇವ ಗಹಣೇತಿ ಆಹ- ‘ವಿಸೇಸನೇ’ಚ್ಚಾದಿ, ಇತ್ಥಿಯನ್ತಿ ಇತ್ಥಿಲಿಙ್ಗಸ್ಸೇವ ಗಹಣನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಬ್ಯವಚ್ಛೇಜ್ಜಾಭಾವಾ ವಿಸೇಸನಮನತ್ಥಕಂ ಸಿಯಾತಿ ಏಕತ್ಥೇಇಚ್ಚನೇನೇವ ಇತ್ಥಿಯಂ ವುತ್ತಿಯಾ (ಗಮ್ಮ) ಭಾವತೋತಿ ಭಾವೋ. ಪುಮೇ ಪುಲ್ಲಿಙ್ಗೇ ವತ್ತಮಾನೋ ಸದ್ದೋ ಪುಮಾಸದ್ದೋ, ಸಕಲೋತಿ ಪದೇಸಸಕಲೋ ಹಿ ಗಯ್ಹತಿ… ಕಸ್ಸಚಿ ಸುತ್ತತ್ಥಸ್ಸ ಪುಥಭೂತತ್ತಾ, ತೇನೇವಚಾಹ- ‘ಇತ್ಥಿಯನ್ತು ನ ವತ್ತತ್ತೇ’ತಿ.