೫೦. ದಾರು

ಸಮಾಸತ್ಥೋ (ಏತ್ಥ) ದಾರು, ನಾಸ್ಸ ಮುಖ್ಯಾಹಿ ಅಙ್ಗುಲೀಹಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ಯುಜ್ಜತಿ, ನನು ದ್ವೇ ಅಙ್ಗುಲೀ ಪಮಾಣಮಸ್ಸ ದಾರುನೋಚ್ಚಾದಿಂ ಮುಖ್ಯೋ ಅಙ್ಗುಲಿಸದ್ದೋಗಹಿತೋತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ಸಮ್ಭವತಿ ಕಿಮೇವಂ ವುಚ್ಚತೇಚ್ಚಾಸಙ್ಕಿಯಾಹ-‘ಯದಿಪಿ’ಚ್ಚಾದಿ, ಪಮಾಣವಚನೇನಾತಿ ಮತ್ತಾದಿಪಚ್ಚಯತ್ಥಭೂತಪಮಾಣವಾಚಕೇನ, ಅಙ್ಗುಲಿ ಸದ್ದಸ್ಸ ದಾರುನೋ ಪಮಾಣವಾಚಕತ್ತಾ ವುತ್ತಂ- ‘ದಾರುನೋ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ಅತ್ಥೀ’ತಿ. ವಿಸೇಸನಸಮಾಸತೋ ಪರಂ ತದತ್ಥವಿಸಯೇ ತಸ್ಮಿಂಪಮಾಣತ್ಥವಿಸಯೇ ‘‘ಮಾನೇಮತ್ತೋ’’ತಿಆದಿನಾ (೪-೪೬) ಮತ್ತಾದಿಪ್ಪಚ್ಚಯೇನಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿಅತ್ಥೋ, ಲೋಪೇನಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ, ‘‘ಅಸಙ್ಖ್ಯೇಹಿ ಚಾಙ್ಗುಲ್ಯಾ ನಞ್ಞಾಸಙ್ಖ್ಯತ್ಥೇಸು’’ಇಚ್ಚತ್ರ (೩-೪೪) ಯದಾಖ್ಯಾತಂ, ತದಿಹಾಪ್ಯತಿದಿಸಮಾಹ-‘ಪುಬ್ಬೇ ವಿಯಸಿದ್ಧ’ನ್ತಿ, ಅನಕಾರನ್ತಾನನ್ತಿ ಭೂಮಿಆದೀನಂ, ತಬ್ಬಿಧಾನೇ ತಸ್ಸ ಅಪ್ಪಚ್ಚಯಸ್ಸ ವಿಧಾನೇ ಪಯೋಜನಂಸಿಸ್ಸೋಕಾರೋತಿಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಇಮಿನಾ ಕಚ್ಚಾಯನಾನಂ ಪಕರಣೇ ಪಯೋಜನಂ ದಸ್ಸಿತಂ. ಅಥಚ ಪನೇತ್ಥ ‘‘ಕ್ವಚಿ ಸಮಾಸನ್ತಗತಾನಮಕಾರನ್ತೋ’’ತಿ (ಕ, ೨-೭-೨೨) ಇಮಿನಾ ಅಕಾರನ್ತಸ್ಸ ಸಮಾಸನ್ತೇ ಕತೇ ಸಾಮತ್ಥಿಯಾ ‘ಸ್ಯಾಚ’ಇತಿ (ಕ, ೨-೩-೨೯) ಸಿಸ್ಸಾಕಾರಾದೇಸಾಭಾವಾ ನಿಚ್ಚಮೋಕಾರನ್ತರೂಪಂ ಸಮ್ಪಜ್ಜತೀತಿ ಪರಿಕಪ್ಪಿಯತಸ್ಸಾಯುತ್ತಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಯಂ ವುತ್ತಂವುತ್ತಿಕಾರೇನ, ತಂ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ‘ಅಕಾರನ್ತಸ್ಸಪಿ’ಚ್ಚಾದಿ, ಯಂ-ವುತ್ತಂ ಸಿಸ್ಸಾಕಾರಾ ದೇಸನಿವತ್ತನೇ ಅಕಾರಕರಣೇ ಸಾಮತ್ಥಿಯಂ, ತದಭಾವಾ ಸಿಸ್ಸಾಕಾರಾದೇಸೋ ನ ನಿವಾರೀಯತೀತಿ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ-‘ನಚೇ’ಚ್ಚಾದಿ. ಚರಿತತ್ಥತಾಯ ನಿಟ್ಠಿತಪ್ಪಯೋಜನತಾಯ, ತೇನೇವ ಕಚ್ಚಾಯನವುತ್ತಿಕಾರೇನೇವ ಅಪ್ಪಚ್ಚಯನ್ತ ಮುದಾಹಟಂ ಸಕ್ಕತಗನ್ಥಾನುಸಾರೇನ, ಅಬ್ಯಞ್ಜನನ್ತತ್ತಾತಿ ಇಮಿನಾ ತಿಣ್ಣಮೇಸಂ ಸದ್ದಾನಂ ಸಕ್ಕತೇ ಬ್ಯಞ್ಜನನ್ತತ್ತಮೇವ ಬೋಧೇತಿ, ನಿರತ್ಥಕನ್ತಿ ಪುಬ್ಬೇವ ಅಕಾರನ್ತತ್ತಾ ನಿರತ್ಥಕಂ, ಆಕಾರವಿಧಾನೇನೇವಾತಿ (ಕ, ೨-೭-೨೫) ‘‘ಧನುಮ್ಹಾಚ’’ ಇತ್ಯಾಕಾರವಿಧಾನೇನೇವ.