೧೦೪.ತಿ

‘‘ವಾನೇಕಞ್ಞತ್ಥೇ’’ತಿ (೩-೧೭) ವಿಕಪ್ಪಾನುವತ್ತನತೋ ಅಯುತ್ತತ್ತಾಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ‘ನಯಿದಮಯುತ್ತ’ನ್ತಿ, ಯುತ್ತತಾ ಚಾಸ್ಸ ಪಾಠೇ ಬ್ಯಭಿಚಾರ ದಸ್ಸನತೋತಿ ವತ್ತುಮಾಹ-‘ನಪುಂಸಕೇ’ಚ್ಚಾದಿ, ಪಾಠಾನುಗತಾ ಹಿ ಸುತ್ತರಚನಾ, ವಿಕಪ್ಪಾನುವತ್ತಿಯಾ ಅನಪುಂಸಕಮಿದಮೇವ ವಚನಂ ತಸ್ಸ ಕ್ವಚಿ ಬ್ಯಭಿಚಾರತ್ತೇ ಞಾಪಕನ್ತಿ ವತ್ತುಮಾಹ-‘ತಸ್ಸ ಚಾ’ತಿಆದಿ, ಅವಸ್ಸಮೇವಮೇತ್ಥ ಅತ್ಥೋ ಗಹೇತಬ್ಬೋ, ಅಞ್ಞಥಾ ಯಥಾವಟ್ಠಿತಪಾಠಾನುಕ್ಕಮೇನಾತ್ಥಗ್ಗಹಣೇ ಸತಿ ಸುತ್ತಸ್ಸ [ಸುತ್ತಸ್ಸಾ (ಪೋತ್ಥಕೇ)] ಮುಖ್ಯತ್ತಪ್ಪತೀತಿತೋ ಕಥನ್ತಮಞ್ಞಸ್ಸ ಞಾಪಕಂ ಭವೇಯ್ಯ, ಮುಖ್ಯಭಾವೇ ಹಿ ಞಾಪಕತ್ಥಂ ನ ಯುಜ್ಜೇಯ್ಯ.