೬೪. ಏಕ

ಘೋಚ ಓಚ ಘೋ ಘಾನ್ತಓಕಾರನ್ತಾ, ನತ್ಥಿ ಘೋ ಯೇಸನ್ತೇ ಅಘೋ, ತೇಸಂ, ಸಾಮಞ್ಞವಿಧಾನತೋತಿ ಕಸ್ಸಚಿ ಲಿಙ್ಗಸ್ಸ ಅಪರಾಮಾಸಾ ಸಾಮಞ್ಞೇನ ವಿಧಾನತೋ, ನಾದೇಕವಚನೇಸೂತಿ ನಾದೀಸು ಏಕವಚನೇಸೂತಿ ಅತ್ಥೋ, ಹಿ ಹೇತುಮ್ಹಿ, ಯಸ್ಮಾ ಕಸ್ಸಚಿ ಏವಂ ದುಟ್ಠಾಧಿಪ್ಪಾಯೋ ಸಿಯಾ, ತಸ್ಮಾ ದುತಿಯಮುದಾಹರಣನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ, ದುತಿಯೋಪಿ ಹೇತುಮ್ಹಿ, ಯಸ್ಮಾ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಸಙ್ಗಹಣತ್ಥಂ, ತಸ್ಮಾ ನ ಚ ತಥಾಧಿಪ್ಪೇತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ, ಸಬ್ಬೇಸಮೇಕವಚನಾನಂ ಸಙ್ಗಹಣಾಭಾವೇ ಸುತ್ತಾನಂ ವಿರಚನಪ್ಪಕಾರಮಾಹ-‘ಅಞ್ಞಥಾ’ತಿಆದಿ, ಉಪರಿಚಾತ್ಯಾದೀಸ್ವಯಮಧಿಪ್ಪಾಯೋ ‘‘ಸುತ್ತಸ್ಸ ‘ಅಂಯೋಸ್ವಘೋನ’ನ್ತಿ ವಿರಚಿತತ್ತಾ ಸಾಮಞ್ಞೇನೇ-ಕವಚನೇಸ್ವಘಸ್ಸ ನರಸ್ಸತ್ತಪ್ಪತೀತಿ ತಪ್ಪಟಿಸೇಧಾಭಾವಾ’ದಣ್ಡಿ ಕುಲ’ನ್ತಿ ರಸ್ಸತ್ತಂ ‘ಸಿಸ್ಮಿಂ ನಪುಂಸಕೇ’ತಿ ವಿಧಿಸುತ್ತಂ ವದೇಯ್ಯಾ’’ತಿ, ಓಕಾರನ್ತಪ್ಪಟಿಸೇಧನ್ತಿ ‘ಅಘೋನ’ನ್ತಿ ಓಕಾರನ್ತಪ್ಪಟಿಸೇಧಂ, ಆದೇಸನ್ತರಂ ‘‘ಗೋಸ್ಸಾ ಗಸಿಹಿನಂ ಸುಗಾವಗವಾ’’ತ್ಯಾದಿನಾ (೨-೬೭) ಕರೀಯಮಾನಂ ಗಾವಾದೇಸಾದಿಕಂ, ಏತ್ಥ ಪನ ನಪುಂಸಕೇ ಏಕವಚನನ್ತಂ ದಣ್ಡಿ ಕುಲನ್ತಿ ವಕ್ಖಮಾನತ್ತಾ ನೋದಾಹಟಂ, ಯೋಸು ಪನ ‘‘ಯೋಲೋಪನಿಸುದೀಘೋ’’ತಿ (೨-೮೮) ಅದೀಘಸ್ಸಾಪಿ ದೀಘವಿಧಾನಸಾಮತ್ಥಿಯಾ ಪಠಮಮೇವ ದೀಘಸ್ಸ ರಸ್ಸಾಭಾವೇಕಾವ ಕಥಾತಿ ನೋದಾಹಟಂ, ದಣ್ಡೀದಣ್ಡೀನಿ ಇಚ್ಚೇವ ತು ಭವತಿ, ನೋಸ್ಸವಾತಿ ಪಾಠೋ ದಿಸ್ಸತಿ, ಏತ್ಥ ವಿಜ್ಜಮಾನೇ ಗೇ ಪರೇ ಓಕಾರನ್ತಸ್ಸ ವಾ ರಸ್ಸಾಪಜ್ಜನದೋಸಮ್ಪಸಙ್ಗತೋ ನೋಸ್ಸಾ’ತಿ ಪಾಠೇನ ಭವಿತಬ್ಬಂ.