೬೦. ಘಬ್ರಹ್ಮಾ

ಘಇತಿಸಞ್ಞಾ ಘಸಞ್ಞಾ ತಾಸಂ, ಕಞ್ಞಾಸಞ್ಞಾತಿಆದೀಸು ಘಸಞ್ಞಾನಂ ಬಹುತ್ತಾ ಬಹುವಚನೇನ ನಿದ್ದೇಸೋ, ಘರೂಪಸ್ಸಾತಿ ಘಸ್ಸಾತಿ ಘಸದ್ದರೂಪಸ್ಸ, ತಥಾ ಭೋ ಬ್ರಹ್ಮಾತಿ ಏತ್ಥ ತಥಾತಿ ಇಮಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮಾತಿರೂಪಸ್ಸ ನಿರುತ್ತಿಯಂ ನಿದ್ದಿಟ್ಠತ್ತಾವ ಏತ್ಥ ಸಙ್ಗಹಿತಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಏವಂ ವಿವರನ್ತೀತಿ ತಸ್ಮಾ ಸ ಸಖತೋ ಗಸ್ಸ ಅಕಾರಆಕಾರಾ’’ತಿಆದಿನಾ ಏವಂ ವಿವರನ್ತಿ, ತೇ ಹಿ ಅಚ ಆಚ ಇಚ ಈಚ ಏಚಾತಿ ದ್ವನ್ದೇ ಪುಬ್ಬಸರಾನಂ ಲೋಪಂ ಕತ್ವಾ ಏತ್ತುಪಸಿಲೇಸನಿದ್ದೇಸಂ ವಣ್ಣೇನ್ತಿ, ಸಾಮಞ್ಞವಿಧಾನನ್ತಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಕತ್ತುಇಸಿ ಸಖತೋ’ಚ್ಚೇವಮವಿಸೇಸೇತ್ವಾ ಸಾಮಞ್ಞೇನ ಕಥನಂ, ಕಿಮತ್ಥನ್ತಿ ಕಿಂ ಅತ್ಥೋ ಪಯೋಜನಂ ಯಸ್ಸ ತಂ ಕಿಮತ್ಥಂ. ಸಾಮಞ್ಞವಿಧಾನಂ ಕಿಮತ್ಥಮ್ಪನೇವಂ ಪಯೋಜನಾಸಙ್ಕಾಯಂ ಪಯೋಜನಾಸಙ್ಕಾವಿಚಾರಣಂ ಮನಸಿ ನಿಧಾಯ ‘ಆಗತಿ ಗಣೋಯ’ನ್ತಿ ವುತ್ತತ್ತಾ ಆಹ– ‘ಅತ್ಥತೋ’ಚ್ಚಾದಿ, ಅತ್ಥತೋತಿ ಸಾ ಮತ್ಥಿಯತೋ, ಅನೇನಾತಿ‘ಆಗತಿಗಣೋಯ’ನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ವಚನೇನ, ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ ‘ಆಗತಿಗಣೋಯನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ತದಾಕಾರಸಙ್ಖಾತಜಾತಿಪ್ಪಧಾನಗಣತ್ತಪ್ಪಕಾಸನೇನ ಯದಿ ಸಮ್ಬೋಧನೇ ಏಕಾರನ್ತಾಕಾರನ್ತಲಾಭೀನಂ ಕತ್ತು ಇಸಿ ಸಖ ಮುನಿ ಭದನ್ತಾದೀನಂ ಗಹಣಂ ಪಯೋಜನಂ ನ ಸಿಯಾ, ಅಞ್ಞಥಾ ಅನುಪಪಜ್ಜನಂ ಸಿಯಾತಿ ಏವಮಞ್ಞಥಾನುಪಪತ್ತಿಲಕ್ಖಣಸಾಮತ್ಥಿಯತೋ ಸಾಮಞ್ಞವಿಧಾನೇ ಪಯೋಜನಮಾಹೇ’’ತಿ, ಸೋಯನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ವುತ್ತಿಯಂ ‘ಆಗತಿ ಗಣೋಯ’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ ವಚನಂ ನಿದಸ್ಸೇತಿ.