೪೪. ಸಸ್ಸಾಯ

ಸುಞಿತಿ ಞಕಾರೋ ಕಿಮತ್ಥೋತಿ ಆಹ-‘ಞಕಾರೋ’ತಿಆದಿ, ಅಸತಿ ಹಿ ಞಕಾರೇ‘ಞಾನುಬನ್ಧೋ’ತಿ ಞಕಾರೇನ ವಿಸೇಸನೇನ ಸುಕಾರೋ ನ ವಿಸೇಸೀ ಯೇಯ್ಯ ಸತಿಯೇವ ತಸ್ಮಿಂ ತೇನ ಸೋ ವಿಸೇಸೀಯೇಯ್ಯ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ಞಕಾನುಬನ್ಧಾದ್ಯನ್ತಾ’’ತಿ ಸುತ್ತೇ ‘ಞಕಾನುಬನ್ಧಾ’ತಿ ವಿಸೇಸನಂ ವಿಸೇಸನಭಾವೋ ಅತ್ಥೋ ಪಯೋಜನಂ ಯಸ್ಸ ಸೋ ವಿಸೇಸನತ್ಥೋ, ಬಹುಲಂ ವಚನೇನಾನಭಿಮತಮನವಸೇಸಂ ವವತ್ಥಾಪೀಯತೀತಿ ವುತ್ತಿಯಂ ‘‘ಭಿಯ್ಯೋ’’ತ್ಯಾದಿಕಮುಪದಿಟ್ಠನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಮುಪಕ್ಕಮತೇ ‘ಸಾಮಞ್ಞೇನಾ’ತಿಆದಿನಾ, ಛಟ್ಠೀ ಭವತೀತಿ (ಸೇ)ಸೋ, ನನುಚ ಅತ್ಥಸದ್ದೇನಾಞ್ಞಪದತ್ಥಸಮಾಸೇ ಕಥಂ ಚತುತ್ಥ್ಯತ್ಥೋ-ವಸೀಯತೀತಿ ವುಚ್ಚತೇ, ಚತುತ್ಥೀಏಕವಚನೇ ಅತ್ತತ್ಥ’ನ್ತಿ ಏತ್ಥ ಸದ್ಧಮ್ಮಸವನಾದಿಕಮತ್ತನಿಮಿತ್ತನ್ತಿ ಯೋ-ತ್ಥೋ, ಸೋ ಚತ್ಥೋ-ಞ್ಞ ಪದತ್ಥೇಪಿ, ತಸ್ಸಾ-ಞ್ಞಪದತ್ಥಭೂತಸ್ಸಾಪಿ ಅತ್ತಾ ಅತ್ಥೋ ಪಯೋಜನಮ್ಭವತಿ ನಿಮಿತ್ತಭಾವೇನಾತಿ ನಾತ್ಥಭೇದೋತಿ ತ ಏತ ಇಮವಜ್ಜಿತಾನಂ ಸಬ್ಬಾದೀನನ್ತಿ ತ ಏತಇಮಸದ್ದೇಹಿ ಏವ ವಜ್ಜಿತಾನಮಞ್ಞೇಸಂ ಸಬ್ಬಾದೀನಂ, ಪಟಿಸಿದ್ಧೇಸುಪಿ ಕಸ್ಸಚಿ ಆದೇಸೋ ದಿಸ್ಸತೀತಿ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ‘ತಸದ್ದಸ್ಸ ಚಾ’ತಿ.