೧೪೪. ಮನಾ

ಕಿಂ ಬಹುಲಂವಿಧಾನಾ ‘ವುದ್ಧ್ಯಭಾವೋ’ [ಓತ್ಥಾಭಾವೋ (ಪಞ್ಚಿಕಾಯಂ)] ತಿ ಪಾಠೇನ ಪಯೋಜನಂ ಯೇನೇ ತದತ್ಥಮೇವ ‘‘ಸುಮೇಧಾದೀನಮವುದ್ಧಿ ಚೇ’’ತಿ ಗಣಪಾಠೋ ಕತೋ, ಹೇಮಸದ್ದೇನ ಹೇಮಮಯಾನಿ ಗಹಿತಾನ್ಯಭೇದೇನತ್ಯಾಹ- ‘ಹೇಮಮಯಾನೀ’ತಿ, ಕಪ್ಪನ ಸದ್ದೇನ ಸೀಸಾಲಙ್ಕಾರಜಾಲಾನಿ ಗಯ್ಹನ್ತಿ, ತಾನಿಯೇವ ವಾಸಸಾನಿ ಪಟಾ ತಂಸರಿಕ್ಖತಾಯ, ಸಕತ್ಥೇಪಿ ಯಥಾಗಮಮ್ಭವನ್ತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ, ಬಾಣಾದೀಸು ಅಭಿಧೇಯ್ಯೇಸು ಮನಾದೀಸು ನ ಪಟ್ಠೀಯನ್ತೀತಿ ಯೋಜನಾ, ಬಾಣಾದೀಸುತಿ ಬಾಣ ಸದ್ದಕ್ಖಯಾದೀಸು, ಅಹಸದ್ದಸ್ಸ ಮನಾದಿಕಾರಿಯಾಸಮ್ಭವಾ ಅಹಸದ್ದೋ ಮನಾದೀಸು ನ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ, ರಹಸೀತಿ ನಿಪಾತತ್ತಾ ಇಕಾರಸ್ಸ ಚ ಅಸಬ್ಭವಾ ರಹಸದ್ದೋ ಚ ಮನಾದೀಸು ನ ದಟ್ಠಬ್ಬೋತಿ ಸಜ್ಝಾಹಾರೋ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ, ಇಕಾರಸ್ಸ ಕಚ್ಚಾಯನೇ ಸ್ಮಿನೋ ಕರೀಯಮಾನಸ್ಸ ಇಕಾರಾದೇಸಸ್ಸ ಚ, ರಹತಿಸದ್ದಸ್ಸ ನಿಪಾತತ್ತಂ ಸಭಾವತೋ ಪಕಾಸೇತುಂ ‘ರಹಸೀತ್ಯಾದಿ’ಮಾಹ, ರಹೋಸದ್ದೇತಿ ಏತ್ಥ ರಹಸದ್ದೋತಿ ಪಾಠೋ-ವಗನ್ತಬ್ಬೋ, ತೇನಾತಿ ಯೇನ ಅಹಸದ್ದಸ್ಸ ಮನಾದಿಕಾರಿಯಾಸಮ್ಭವೋ ರಹಸೀತಿಚ ನಿಪಾತೋ, ತೇನ, ಇಹಮನಾದೀಸು.