೧೦. ನನ್ದಮಾತಾಸುತ್ತಂ

೫೩. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ದಕ್ಖಿಣಾಗಿರಿಸ್ಮಿಂ ಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತಿ ಮಹತಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ ಸದ್ಧಿಂ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ವೇಳುಕಣ್ಡಕೀ [ವೇಳುಕಣ್ಡಕೀ (ಸ್ಯಾ.) ಅ. ನಿ. ೬.೩೭; ೨.೧೩೪; ಸಂ. ನಿ. ೨.೧೭೩ ಪಸ್ಸಿತಬ್ಬಂ] ನನ್ದಮಾತಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯಂ ಪಚ್ಚುಟ್ಠಾಯ ಪಾರಾಯನಂ [ಚೂಳನಿ. ಪಾರಾಯನವಗ್ಗ, ವತ್ಥುಗಾಥಾ] ಸರೇನ ಭಾಸತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ವೇಸ್ಸವಣೋ ಮಹಾರಾಜಾ ಉತ್ತರಾಯ ದಿಸಾಯ ದಕ್ಖಿಣಂ ದಿಸಂ ಗಚ್ಛತಿ ಕೇನಚಿದೇವ ಕರಣೀಯೇನ. ಅಸ್ಸೋಸಿ ಖೋ ವೇಸ್ಸವಣೋ ಮಹಾರಾಜಾ ನನ್ದಮಾತಾಯ ಉಪಾಸಿಕಾಯ ಪಾರಾಯನಂ ಸರೇನ ಭಾಸನ್ತಿಯಾ, ಸುತ್ವಾ ಕಥಾಪರಿಯೋಸಾನಂ ಆಗಮಯಮಾನೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ.

ಅಥ ಖೋ ನನ್ದಮಾತಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ಪಾರಾಯನಂ ಸರೇನ ಭಾಸಿತ್ವಾ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ ವೇಸ್ಸವಣೋ ಮಹಾರಾಜಾ ನನ್ದಮಾತಾಯ ಉಪಾಸಿಕಾಯ ಕಥಾಪರಿಯೋಸಾನಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಅಬ್ಭಾನುಮೋದಿ – ‘‘ಸಾಧು ಭಗಿನಿ, ಸಾಧು ಭಗಿನೀ’’ತಿ! ‘‘ಕೋ ಪನೇಸೋ, ಭದ್ರಮುಖಾ’’ತಿ? ‘‘ಅಹಂ ತೇ, ಭಗಿನಿ, ಭಾತಾ ವೇಸ್ಸವಣೋ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ. ‘‘ಸಾಧು, ಭದ್ರಮುಖ, ತೇನ ಹಿ ಯೋ ಮೇ ಅಯಂ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯೋ ಭಣಿತೋ ಇದಂ ತೇ ಹೋತು ಆತಿಥೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಸಾಧು, ಭಗಿನಿ, ಏತಞ್ಚೇವ ಮೇ ಹೋತು ಆತಿಥೇಯ್ಯಂ. ಸ್ವೇವ [ಸ್ವೇ ಚ (ಸೀ.)] ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ಅಕತಪಾತರಾಸೋ ವೇಳುಕಣ್ಡಕಂ ಆಗಮಿಸ್ಸತಿ, ತಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಪರಿವಿಸಿತ್ವಾ ಮಮ ದಕ್ಖಿಣಂ ಆದಿಸೇಯ್ಯಾಸಿ. ಏತಞ್ಚೇವ [ಏವಞ್ಚ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.), ಏತಞ್ಚ (?)] ಮೇ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಆತಿಥೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ನನ್ದಮಾತಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ತಸ್ಸಾ ರತ್ತಿಯಾ ಅಚ್ಚಯೇನ ಸಕೇ ನಿವೇಸನೇ ಪಣೀತಂ ಖಾದನೀಯಂ ಭೋಜನೀಯಂ ಪಟಿಯಾದಾಪೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ಅಕತಪಾತರಾಸೋ ಯೇನ ವೇಳುಕಣ್ಡಕೋ ತದವಸರಿ. ಅಥ ಖೋ ನನ್ದಮಾತಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ಅಞ್ಞತರಂ ಪುರಿಸಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏಹಿ ತ್ವಂ, ಅಮ್ಭೋ ಪುರಿಸ, ಆರಾಮಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಕಾಲಂ ಆರೋಚೇಹಿ – ‘ಕಾಲೋ, ಭನ್ತೇ, ಅಯ್ಯಾಯ ನನ್ದಮಾತುಯಾ ನಿವೇಸನೇ ನಿಟ್ಠಿತಂ ಭತ್ತ’’’ನ್ತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಅಯ್ಯೇ’’ತಿ ಖೋ ಸೋ ಪುರಿಸೋ ನನ್ದಮಾತಾಯ ಉಪಾಸಿಕಾಯ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಆರಾಮಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಕಾಲಂ ಆರೋಚೇಸಿ – ‘‘ಕಾಲೋ, ಭನ್ತೇ, ಅಯ್ಯಾಯ ನನ್ದಮಾತುಯಾ ನಿವೇಸನೇ ನಿಟ್ಠಿತಂ ಭತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಯೇನ ನನ್ದಮಾತಾಯ ಉಪಾಸಿಕಾಯ ನಿವೇಸನಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ಅಥ ಖೋ ನನ್ದಮಾತಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಪಣೀತೇನ ಖಾದನೀಯೇನ ಭೋಜನೀಯೇನ ಸಹತ್ಥಾ ಸನ್ತಪ್ಪೇಸಿ ಸಮ್ಪವಾರೇಸಿ.

ಅಥ ಖೋ ನನ್ದಮಾತಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಸಾರಿಪುತ್ತಂ ಭುತ್ತಾವಿಂ ಓನೀತಪತ್ತಪಾಣಿಂ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ನನ್ದಮಾತರಂ ಉಪಾಸಿಕಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕೋ ಪನ ತೇ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಅಬ್ಭಾಗಮನಂ ಆರೋಚೇಸೀ’’ತಿ?

‘‘ಇಧಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯಂ ಪಚ್ಚುಟ್ಠಾಯ ಪಾರಾಯನಂ ಸರೇನ ಭಾಸಿತ್ವಾ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೋಸಿಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ವೇಸ್ಸವಣೋ ಮಹಾರಾಜಾ ಮಮ ಕಥಾಪರಿಯೋಸಾನಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಅಬ್ಭಾನುಮೋದಿ – ‘ಸಾಧು, ಭಗಿನಿ, ಸಾಧು, ಭಗಿನೀ’ತಿ! ‘ಕೋ ಪನೇಸೋ, ಭದ್ರಮುಖಾ’ತಿ? ‘ಅಹಂ ತೇ, ಭಗಿನಿ, ಭಾತಾ ವೇಸ್ಸವಣೋ, ಮಹಾರಾಜಾ’ತಿ. ‘ಸಾಧು, ಭದ್ರಮುಖ, ತೇನ ಹಿ ಯೋ ಮೇ ಅಯಂ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯೋ ಭಣಿತೋ ಇದಂ ತೇ ಹೋತು ಆತಿಥೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ. ‘ಸಾಧು, ಭಗಿನಿ, ಏತಞ್ಚೇವ ಮೇ ಹೋತು ಆತಿಥೇಯ್ಯಂ. ಸ್ವೇವ ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ಅಕತಪಾತರಾಸೋ ವೇಳುಕಣ್ಡಕಂ ಆಗಮಿಸ್ಸತಿ, ತಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಪರಿವಿಸಿತ್ವಾ ಮಮ ದಕ್ಖಿಣಂ ಆದಿಸೇಯ್ಯಾಸಿ. ಏತಞ್ಚೇವ [ಏತಞ್ಚ (ಸೀ.), ಏವಞ್ಚ (ಸ್ಯಾ.)] ಮೇ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಆತಿಥೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ. ಯದಿದಂ [ಯಮಿದಂ (ಮ. ನಿ. ೧.೩೬೩)], ಭನ್ತೇ, ದಾನೇ [ಪುಞ್ಞಂ ಹಿ ತಂ (ಸೀ.), ಪುಞ್ಞಂ ಪುಞ್ಞಮಹಿತಂ (ಸ್ಯಾ.), ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಪುಞ್ಞಮಹಂ ವಾ (ಪೀ.), ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಪುಞ್ಞಮಹೀ ವಾ (ಕ.)] ಪುಞ್ಞಞ್ಚ ಪುಞ್ಞಮಹೀ ಚ ತಂ [ಪುಞ್ಞಂ ಹಿ ತಂ (ಸೀ.), ಪುಞ್ಞಂ ಪುಞ್ಞಮಹಿತಂ (ಸ್ಯಾ.), ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಪುಞ್ಞಮಹಂ ವಾ (ಪೀ.), ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಪುಞ್ಞಮಹೀ ವಾ (ಕ.)] ವೇಸ್ಸವಣಸ್ಸ ಮಹಾರಾಜಸ್ಸ ಸುಖಾಯ ಹೋತೂ’’ತಿ.

‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ನನ್ದಮಾತೇ! ಯತ್ರ ಹಿ ನಾಮ ವೇಸ್ಸವಣೇನ ಮಹಾರಾಜೇನ ಏವಂಮಹಿದ್ಧಿಕೇನ ಏವಂಮಹೇಸಕ್ಖೇನ ದೇವಪುತ್ತೇನ ಸಮ್ಮುಖಾ ಸಲ್ಲಪಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಏಸೇವ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಅಞ್ಞೋಪಿ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಇಧ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ನನ್ದೋ ನಾಮ ಏಕಪುತ್ತಕೋ ಪಿಯೋ ಮನಾಪೋ. ತಂ ರಾಜಾನೋ ಕಿಸ್ಮಿಞ್ಚಿದೇವ ಪಕರಣೇ ಓಕಸ್ಸ ಪಸಯ್ಹ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇಸುಂ. ತಸ್ಮಿಂ ಖೋ ಪನಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ದಾರಕೇ ಗಹಿತೇ ವಾ ಗಯ್ಹಮಾನೇ ವಾ ವಧೇ ವಾ ವಜ್ಝಮಾನೇ ವಾ ಹತೇ ವಾ ಹಞ್ಞಮಾನೇ ವಾ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ ಚಿತ್ತಸ್ಸ ಅಞ್ಞಥತ್ತ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ ನನ್ದಮಾತೇ! ಯತ್ರ ಹಿ ನಾಮ ಚಿತ್ತುಪ್ಪಾದಮ್ಪಿ [ಚಿತ್ತುಪ್ಪಾದಮತ್ತಮ್ಪಿ (ಸ್ಯಾ.)] ಪರಿಸೋಧೇಸ್ಸಸೀ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಏಸೇವ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಅಞ್ಞೋಪಿ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಇಧ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಾಮಿಕೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಅಞ್ಞತರಂ ಯಕ್ಖಯೋನಿಂ ಉಪಪನ್ನೋ. ಸೋ ಮೇ ತೇನೇವ ಪುರಿಮೇನ ಅತ್ತಭಾವೇನ ಉದ್ದಸ್ಸೇಸಿ. ನ ಖೋ ಪನಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಅಭಿಜಾನಾಮಿ ತತೋನಿದಾನಂ ಚಿತ್ತಸ್ಸ ಅಞ್ಞಥತ್ತ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ನನ್ದಮಾತೇ! ಯತ್ರ ಹಿ ನಾಮ ಚಿತ್ತುಪ್ಪಾದಮ್ಪಿ ಪರಿಸೋಧೇಸ್ಸಸೀ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಏಸೇವ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಅಞ್ಞೋಪಿ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಯತೋಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಸಾಮಿಕಸ್ಸ ದಹರಸ್ಸೇವ ದಹರಾ ಆನೀತಾ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ ಸಾಮಿಕಂ ಮನಸಾಪಿ ಅತಿಚರಿತಾ [ಅತಿಚರಿತುಂ (ಸ್ಯಾ.), ಅತಿಚಾರಿತ್ತಂ (ಕ.)], ಕುತೋ ಪನ ಕಾಯೇನಾ’’ತಿ! ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ನನ್ದಮಾತೇ! ಯತ್ರ ಹಿ ನಾಮ ಚಿತ್ತುಪ್ಪಾದಮ್ಪಿ ಪರಿಸೋಧೇಸ್ಸಸೀ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಏಸೇವ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಅಞ್ಞೋಪಿ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಯದಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಉಪಾಸಿಕಾ ಪಟಿದೇಸಿತಾ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ ಕಿಞ್ಚಿ ಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ಸಞ್ಚಿಚ್ಚ ವೀತಿಕ್ಕಮಿತಾ’’ತಿ. ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ನನ್ದಮಾತೇ’’ತಿ!

‘‘ನ ಖೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಏಸೇವ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಅಞ್ಞೋಪಿ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಇಧಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಯಾವದೇವ [ಯಾವದೇವ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.) ಸಂ. ನಿ. ೨.೧೫೨ ಪಾಳಿ ಚ ಅಟ್ಠಕಥಾಟೀಕಾ ಚ ಪಸ್ಸಿತಬ್ಬಾ] ಆಕಙ್ಖಾಮಿ ವಿವಿಚ್ಚೇವ ಕಾಮೇಹಿ ವಿವಿಚ್ಚ ಅಕುಸಲೇಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸವಿತಕ್ಕಂ ಸವಿಚಾರಂ ವಿವೇಕಜಂ ಪೀತಿಸುಖಂ ಪಠಮಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರಾಮಿ. ವಿತಕ್ಕವಿಚಾರಾನಂ ವೂಪಸಮಾ ಅಜ್ಝತ್ತಂ ಸಮ್ಪಸಾದನಂ ಚೇತಸೋ ಏಕೋದಿಭಾವಂ ಅವಿತಕ್ಕಂ ಅವಿಚಾರಂ ವಿವೇಕಜಂ ಪೀತಿಸುಖಂ ದುತಿಯಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರಾಮಿ. ಪೀತಿಯಾ ಚ ವಿರಾಗಾ ಉಪೇಕ್ಖಿಕಾ ಚ ವಿಹರಾಮಿ ಸತಾ ಚ ಸಮ್ಪಜಾನಾ ಸುಖಞ್ಚ ಕಾಯೇ ಪಟಿಸಂವೇದೇಮಿ, ಯಂ ತಂ ಅರಿಯಾ ಆಚಿಕ್ಖನ್ತಿ – ‘ಉಪೇಕ್ಖಕೋ ಸತಿಮಾ ಸುಖವಿಹಾರೀ’ತಿ ತತಿಯಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರಾಮಿ. ಸುಖಸ್ಸ ಚ ಪಹಾನಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಚ ಪಹಾನಾ ಪುಬ್ಬೇವ ಸೋಮನಸ್ಸದೋಮನಸ್ಸಾನಂ ಅತ್ಥಙ್ಗಮಾ ಅದುಕ್ಖಮಸುಖಂ ಉಪೇಕ್ಖಾಸತಿಪಾರಿಸುದ್ಧಿಂ ಚತುತ್ಥಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ನನ್ದಮಾತೇ’’ತಿ!

‘‘ನ ಖೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಏಸೇವ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಅಞ್ಞೋಪಿ ಅಚ್ಛರಿಯೋ ಅಬ್ಭುತೋ ಧಮ್ಮೋ. ಯಾನಿಮಾನಿ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತಾ ದೇಸಿತಾನಿ ಪಞ್ಚೋರಮ್ಭಾಗಿಯಾನಿ ಸಂಯೋಜನಾನಿ ನಾಹಂ ತೇಸಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಅತ್ತನಿ ಅಪ್ಪಹೀನಂ ಸಮನುಪಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ನನ್ದಮಾತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ನನ್ದಮಾತೇ’’ತಿ!

ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ನನ್ದಮಾತರಂ ಉಪಾಸಿಕಂ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಸಮಾದಪೇತ್ವಾ ಸಮುತ್ತೇಜೇತ್ವಾ ಸಮ್ಪಹಂಸೇತ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಪಕ್ಕಾಮೀತಿ. ದಸಮಂ.

ಮಹಾಯಞ್ಞವಗ್ಗೋ ಪಞ್ಚಮೋ.