೯. ಗೀತಸ್ಸರಸುತ್ತಂ

೨೦೯. [ಚೂಳವ. ೨೪೯] ‘‘ಪಞ್ಚಿಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಆದೀನವಾ ಆಯತಕೇನ ಗೀತಸ್ಸರೇನ ಧಮ್ಮಂ ಭಣನ್ತಸ್ಸ. ಕತಮೇ ಪಞ್ಚ? ಅತ್ತನಾಪಿ ತಸ್ಮಿಂ ಸರೇ ಸಾರಜ್ಜತಿ, ಪರೇಪಿ ತಸ್ಮಿಂ ಸರೇ ಸಾರಜ್ಜನ್ತಿ, ಗಹಪತಿಕಾಪಿ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ – ‘ಯಥೇವ ಮಯಂ ಗಾಯಾಮ, ಏವಮೇವಂ ಖೋ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ಗಾಯನ್ತೀ’ತಿ, ಸರಕುತ್ತಿಮ್ಪಿ ನಿಕಾಮಯಮಾನಸ್ಸ ಸಮಾಧಿಸ್ಸ ಭಙ್ಗೋ ಹೋತಿ, ಪಚ್ಛಿಮಾ ಜನತಾ ದಿಟ್ಠಾನುಗತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚ ಆದೀನವಾ ಆಯತಕೇನ ಗೀತಸ್ಸರೇನ ಧಮ್ಮಂ ಭಣನ್ತಸ್ಸಾ’’ತಿ. ನವಮಂ.