೬. ಉಪಜ್ಝಾಯಸುತ್ತಂ

೫೬. ಅಥ ಖೋ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಯೇನ ಸಕೋ ಉಪಜ್ಝಾಯೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಸಕಂ ಉಪಜ್ಝಾಯಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಏತರಹಿ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಮಧುರಕಜಾತೋ ಚೇವ ಕಾಯೋ, ದಿಸಾ ಚ ಮೇ ನ ಪಕ್ಖಾಯನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಾ ಚ ಮಂ ನಪ್ಪಟಿಭನ್ತಿ, ಥಿನಮಿದ್ಧಞ್ಚ ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅನಭಿರತೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಾಮಿ, ಅತ್ಥಿ ಚ ಮೇ ಧಮ್ಮೇಸು ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತಂ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆದಾಯ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಮಾಹ – ‘ಏತರಹಿ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಮಧುರಕಜಾತೋ ಚೇವ ಕಾಯೋ, ದಿಸಾ ಚ ಮಂ ನ ಪಕ್ಖಾಯನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಾ ಚ ಮೇ ನಪ್ಪಟಿಭನ್ತಿ, ಥಿನಮಿದ್ಧಞ್ಚ ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅನಭಿರತೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಾಮಿ, ಅತ್ಥಿ ಚ ಮೇ ಧಮ್ಮೇಸು ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ’’’ತಿ.

‘‘ಏವಞ್ಹೇತಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಹೋತಿ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಸು ಅಗುತ್ತದ್ವಾರಸ್ಸ, ಭೋಜನೇ ಅಮತ್ತಞ್ಞುನೋ, ಜಾಗರಿಯಂ ಅನನುಯುತ್ತಸ್ಸ, ಅವಿಪಸ್ಸಕಸ್ಸ ಕುಸಲಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ, ಪುಬ್ಬರತ್ತಾಪರರತ್ತಂ ಬೋಧಿಪಕ್ಖಿಯಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಭಾವನಾನುಯೋಗಂ ಅನನುಯುತ್ತಸ್ಸ ವಿಹರತೋ, ಯಂ ಮಧುರಕಜಾತೋ ಚೇವ ಕಾಯೋ ಹೋತಿ, ದಿಸಾ ಚಸ್ಸ ನ ಪಕ್ಖಾಯನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಾ ಚ ತಂ ನಪ್ಪಟಿಭನ್ತಿ, ಥಿನಮಿದ್ಧಞ್ಚಸ್ಸ ಚಿತ್ತಂ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅನಭಿರತೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರತಿ, ಹೋತಿ ಚಸ್ಸ ಧಮ್ಮೇಸು ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ. ತಸ್ಮಾತಿಹ ತೇ, ಭಿಕ್ಖು, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಇನ್ದ್ರಿಯೇಸು ಗುತ್ತದ್ವಾರೋ ಭವಿಸ್ಸಾಮಿ, ಭೋಜನೇ ಮತ್ತಞ್ಞೂ, ಜಾಗರಿಯಂ ಅನುಯುತ್ತೋ, ವಿಪಸ್ಸಕೋ ಕುಸಲಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ, ಪುಬ್ಬರತ್ತಾಪರರತ್ತಂ ಬೋಧಿಪಕ್ಖಿಯಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಭಾವನಾನುಯೋಗಂ ಅನುಯುತ್ತೋ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ತೇ, ಭಿಕ್ಖು, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಗವತಾ ಇಮಿನಾ ಓವಾದೇನ ಓವದಿತೋ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಏಕೋ ವೂಪಕಟ್ಠೋ ಅಪ್ಪಮತ್ತೋ ಆತಾಪೀ ಪಹಿತತ್ತೋ ವಿಹರನ್ತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ – ಯಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಕುಲಪುತ್ತಾ ಸಮ್ಮದೇವ ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜನ್ತಿ, ತದನುತ್ತರಂ – ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಪರಿಯೋಸಾನಂ ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹಾಸಿ. ‘‘ಖೀಣಾ ಜಾತಿ, ವುಸಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ಕತಂ ಕರಣೀಯಂ, ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾ’’ತಿ ಅಬ್ಭಞ್ಞಾಸಿ. ಅಞ್ಞತರೋ ಪನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಅರಹತಂ ಅಹೋಸಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ತೋ ಯೇನ ಸಕೋ ಉಪಜ್ಝಾಯೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಸಕಂ ಉಪಜ್ಝಾಯಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಏತರಹಿ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ನ ಚೇವ [ನ ತ್ವೇವ (ಸೀ.)] ಮಧುರಕಜಾತೋ ಕಾಯೋ, ದಿಸಾ ಚ ಮೇ ಪಕ್ಖಾಯನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಾ ಚ ಮಂ ಪಟಿಭನ್ತಿ, ಥಿನಮಿದ್ಧಞ್ಚ ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ನ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅಭಿರತೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಾಮಿ, ನತ್ಥಿ ಚ ಮೇ ಧಮ್ಮೇಸು ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತಂ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆದಾಯ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಮಾಹ – ‘ಏತರಹಿ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ನ ಚೇವ ಮಧುರಕಜಾತೋ ಕಾಯೋ, ದಿಸಾ ಚ ಮೇ ಪಕ್ಖಾಯನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಾ ಚ ಮಂ ಪಟಿಭನ್ತಿ, ಥಿನಮಿದ್ಧಞ್ಚ ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ನ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅಭಿರತೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಾಮಿ, ನತ್ಥಿ ಚ ಮೇ ಧಮ್ಮೇಸು ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ’’’ತಿ.

‘‘ಏವಞ್ಹೇತಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಹೋತಿ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಸು ಗುತ್ತದ್ವಾರಸ್ಸ, ಭೋಜನೇ ಮತ್ತಞ್ಞುನೋ, ಜಾಗರಿಯಂ ಅನುಯುತ್ತಸ್ಸ, ವಿಪಸ್ಸಕಸ್ಸ ಕುಸಲಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ, ಪುಬ್ಬರತ್ತಾಪರರತ್ತಂ ಬೋಧಿಪಕ್ಖಿಯಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಭಾವನಾನುಯೋಗಂ ಅನುಯುತ್ತಸ್ಸ ವಿಹರತೋ, ಯಂ ನ ಚೇವ ಮಧುರಕಜಾತೋ ಕಾಯೋ ಹೋತಿ, ದಿಸಾ ಚಸ್ಸ ಪಕ್ಖಾಯನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಾ ಚ ತಂ ಪಟಿಭನ್ತಿ, ಥಿನಮಿದ್ಧಞ್ಚಸ್ಸ ಚಿತ್ತಂ ನ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅಭಿರತೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರತಿ, ನ ಚಸ್ಸ ಹೋತಿ ಧಮ್ಮೇಸು ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ. ತಸ್ಮಾತಿಹ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಇನ್ದ್ರಿಯೇಸು ಗುತ್ತದ್ವಾರಾ ಭವಿಸ್ಸಾಮ, ಭೋಜನೇ ಮತ್ತಞ್ಞುನೋ, ಜಾಗರಿಯಂ ಅನುಯುತ್ತಾ, ವಿಪಸ್ಸಕಾ ಕುಸಲಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ, ಪುಬ್ಬರತ್ತಾಪರರತ್ತಂ ಬೋಧಿಪಕ್ಖಿಯಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಭಾವನಾನುಯೋಗಂ ಅನುಯುತ್ತಾ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ಛಟ್ಠಂ.