೧೦. ಚೂಳನಿಕಾಸುತ್ತಂ

೮೧. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಮ್ಮುಖಾಮೇತಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತೋ ಸುತಂ ಸಮ್ಮುಖಾ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ – ‘ಭಗವತೋ, ಆನನ್ದ, ಸಿಖಿಸ್ಸ ಅಭಿಭೂ ನಾಮ ಸಾವಕೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಠಿತೋ ಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ [ಸಹಸ್ಸೀಲೋಕಧಾತುಂ (ಪೀ.) ಸಂ. ನಿ. ೧.೧೮೫ ವಿತ್ಥಾರೋ] ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇಸೀ’ತಿ. ಭಗವಾ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ಕೀವತಕಂ ಪಹೋತಿ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಸಾವಕೋ ಸೋ, ಆನನ್ದ, ಅಪ್ಪಮೇಯ್ಯಾ ತಥಾಗತಾ’’ತಿ.

ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಮ್ಮುಖಾ ಮೇತಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತೋ ಸುತಂ ಸಮ್ಮುಖಾ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ – ‘ಭಗವತೋ, ಆನನ್ದ, ಸಿಖಿಸ್ಸ ಅಭಿಭೂ ನಾಮ ಸಾವಕೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಠಿತೋ ಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇಸೀ’ತಿ. ಭಗವಾ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ಕೀವತಕಂ ಪಹೋತಿ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಸಾವಕೋ ಸೋ, ಆನನ್ದ, ಅಪ್ಪಮೇಯ್ಯಾ ತಥಾಗತಾ’’ತಿ.

ತತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಮ್ಮುಖಾಮೇತಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತೋ ಸುತಂ ಸಮ್ಮುಖಾ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ – ‘ಭಗವತೋ, ಆನನ್ದ, ಸಿಖಿಸ್ಸ ಅಭಿಭೂ ನಾಮ ಸಾವಕೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಠಿತೋ ಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇಸೀ’ತಿ. ಭಗವಾ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ಕೀವತಕಂ ಪಹೋತಿ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಸುತಾ ತೇ, ಆನನ್ದ, ಸಹಸ್ಸೀ ಚೂಳನಿಕಾ ಲೋಕಧಾತೂ’’ತಿ? ‘‘ಏತಸ್ಸ, ಭಗವಾ, ಕಾಲೋ; ಏತಸ್ಸ, ಸುಗತ, ಕಾಲೋ! ಯಂ ಭಗವಾ ಭಾಸೇಯ್ಯ. ಭಗವತೋ ಸುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಧಾರೇಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ. ‘‘ತೇನಹಾನನ್ದ, ಸುಣಾಹಿ ಸಾಧುಕಂ ಮನಸಿ ಕರೋಹಿ, ಭಾಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸಿ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಯಾವತಾ, ಆನನ್ದ, ಚನ್ದಿಮಸೂರಿಯಾ [ಚನ್ದಿಮಸುರಿಯಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಪರಿಹರನ್ತಿ, ದಿಸಾ ಭನ್ತಿ ವಿರೋಚನಾ, ತಾವ ಸಹಸ್ಸಧಾ ಲೋಕೋ. ತಸ್ಮಿಂ ಸಹಸ್ಸಧಾ ಲೋಕೇ ಸಹಸ್ಸಂ [ತಸ್ಮಿಂ ಸಹಸ್ಸಂ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಚನ್ದಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಸೂರಿಯಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಸಿನೇರುಪಬ್ಬತರಾಜಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಜಮ್ಬುದೀಪಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಅಪರಗೋಯಾನಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಉತ್ತರಕುರೂನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಪುಬ್ಬವಿದೇಹಾನಂ, ಚತ್ತಾರಿ ಮಹಾಸಮುದ್ದಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಚತ್ತಾರಿ ಮಹಾರಾಜಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಸಹಸ್ಸಂ ಚಾತುಮಹಾರಾಜಿಕಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಯಾಮಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ತುಸಿತಾನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ನಿಮ್ಮಾನರತೀನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಪರನಿಮ್ಮಿತವಸವತ್ತೀನಂ, ಸಹಸ್ಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾನಂ – ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಾನನ್ದ, ಸಹಸ್ಸೀ ಚೂಳನಿಕಾ ಲೋಕಧಾತು.

‘‘ಯಾವತಾನನ್ದ, ಸಹಸ್ಸೀ ಚೂಳನಿಕಾ ಲೋಕಧಾತು ತಾವ ಸಹಸ್ಸಧಾ ಲೋಕೋ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಾನನ್ದ, ದ್ವಿಸಹಸ್ಸೀ ಮಜ್ಝಿಮಿಕಾ ಲೋಕಧಾತು.

‘‘ಯಾವತಾನನ್ದ, ದ್ವಿಸಹಸ್ಸೀ ಮಜ್ಝಿಮಿಕಾ ಲೋಕಧಾತು ತಾವ ಸಹಸ್ಸಧಾ ಲೋಕೋ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಾನನ್ದ, ತಿಸಹಸ್ಸೀ ಮಹಾಸಹಸ್ಸೀ ಲೋಕಧಾತು.

‘‘ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ, ಆನನ್ದ, ತಥಾಗತೋ ತಿಸಹಸ್ಸಿಮಹಾಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ [ತಿಸಹಸ್ಸಿ ಮಹಾಸಹಸ್ಸಿಂ ಲೋಕಧಾತುಂ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.), ತಿಸಹಸ್ಸೀಮಹಾಸಹಸ್ಸೀಲೋಕಧಾತುಂ (ಪೀ.)] ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇಯ್ಯ, ಯಾವತಾ ಪನ ಆಕಙ್ಖೇಯ್ಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಯಥಾ ಕಥಂ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ತಿಸಹಸ್ಸಿಮಹಾಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇಯ್ಯ, ಯಾವತಾ ಪನ ಆಕಙ್ಖೇಯ್ಯಾ’’ತಿ? ‘‘ಇಧಾನನ್ದ, ತಥಾಗತೋ ತಿಸಹಸ್ಸಿಮಹಾಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ ಓಭಾಸೇನ ಫರೇಯ್ಯ. ಯದಾ ತೇ ಸತ್ತಾ ತಂ ಆಲೋಕಂ ಸಞ್ಜಾನೇಯ್ಯುಂ, ಅಥ ತಥಾಗತೋ ಘೋಸಂ ಕರೇಯ್ಯ ಸದ್ದಮನುಸ್ಸಾವೇಯ್ಯ. ಏವಂ ಖೋ, ಆನನ್ದ, ತಥಾಗತೋ ತಿಸಹಸ್ಸಿಮಹಾಸಹಸ್ಸಿಲೋಕಧಾತುಂ ಸರೇನ ವಿಞ್ಞಾಪೇಯ್ಯ, ಯಾವತಾ ಪನ ಆಕಙ್ಖೇಯ್ಯಾ’’ತಿ.

ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ (ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಉದಾಯಿಂ) [(ಭಗವನ್ತಂ) (ಸೀ.), ( ) ನತ್ಥಿ ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೋತ್ಥಕೇಸು. ಅಟ್ಠಕಥಾಯ ಸಮೇತಿ] ಏತದವೋಚ – ‘‘ಲಾಭಾ ವತ ಮೇ, ಸುಲದ್ಧಂ ವತ ಮೇ, ಯಸ್ಸ ಮೇ ಸತ್ಥಾ ಏವಂಮಹಿದ್ಧಿಕೋ ಏವಂಮಹಾನುಭಾವೋ’’ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಆಯಸ್ಮಾ ಉದಾಯೀ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿಂ ತುಯ್ಹೇತ್ಥ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಯದಿ ತೇ ಸತ್ಥಾ ಏವಂಮಹಿದ್ಧಿಕೋ ಏವಂಮಹಾನುಭಾವೋ’’ತಿ? ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಭಗವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಉದಾಯಿಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಮಾ ಹೇವಂ, ಉದಾಯಿ, ಮಾ ಹೇವಂ, ಉದಾಯಿ. ಸಚೇ, ಉದಾಯಿ, ಆನನ್ದೋ ಅವೀತರಾಗೋ ಕಾಲಂ ಕರೇಯ್ಯ, ತೇನ ಚಿತ್ತಪ್ಪಸಾದೇನ ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಂ ದೇವೇಸು ದೇವರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಯ್ಯ, ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಂ ಇಮಸ್ಮಿಂಯೇವ ಜಮ್ಬುದೀಪೇ ಮಹಾರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಯ್ಯ. ಅಪಿ ಚ, ಉದಾಯಿ, ಆನನ್ದೋ ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಯಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ಆನನ್ದವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ.