೨. ದುತಿಯದ್ವೇಬ್ರಾಹ್ಮಣಸುತ್ತಂ

೫೩. ಅಥ ಖೋ ದ್ವೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಜಿಣ್ಣಾ ವುದ್ಧಾ ಮಹಲ್ಲಕಾ ಅದ್ಧಗತಾ ವಯೋಅನುಪ್ಪತ್ತಾ ವೀಸವಸ್ಸಸತಿಕಾ ಜಾತಿಯಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಮಯಮಸ್ಸು, ಭೋ ಗೋತಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಜಿಣ್ಣಾ ವುದ್ಧಾ ಮಹಲ್ಲಕಾ ಅದ್ಧಗತಾ ವಯೋಅನುಪ್ಪತ್ತಾ ವೀಸವಸ್ಸಸತಿಕಾ ಜಾತಿಯಾ; ತೇ ಚಮ್ಹಾ ಅಕತಕಲ್ಯಾಣಾ ಅಕತಕುಸಲಾ ಅಕತಭೀರುತ್ತಾಣಾ. ಓವದತು ನೋ ಭವಂ ಗೋತಮೋ, ಅನುಸಾಸತು ನೋ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಯಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅಸ್ಸ ದೀಘರತ್ತಂ ಹಿತಾಯ ಸುಖಾಯಾ’’ತಿ.

‘‘ತಗ್ಘ ತುಮ್ಹೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ಜಿಣ್ಣಾ ವುದ್ಧಾ ಮಹಲ್ಲಕಾ ಅದ್ಧಗತಾ ವಯೋಅನುಪ್ಪತ್ತಾ ವೀಸವಸ್ಸಸತಿಕಾ ಜಾತಿಯಾ; ತೇ ಚತ್ಥ ಅಕತಕಲ್ಯಾಣಾ ಅಕತಕುಸಲಾ ಅಕತಭೀರುತ್ತಾಣಾ. ಆದಿತ್ತೋ ಖೋ ಅಯಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ಲೋಕೋ ಜರಾಯ ಬ್ಯಾಧಿನಾ ಮರಣೇನ. ಏವಂ ಆದಿತ್ತೇ ಖೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ಲೋಕೇ ಜರಾಯ ಬ್ಯಾಧಿನಾ ಮರಣೇನ, ಯೋ ಇಧ ಕಾಯೇನ ಸಂಯಮೋ ವಾಚಾಯ ಸಂಯಮೋ ಮನಸಾ ಸಂಯಮೋ, ತಂ ತಸ್ಸ ಪೇತಸ್ಸ ತಾಣಞ್ಚ ಲೇಣಞ್ಚ ದೀಪಞ್ಚ ಸರಣಞ್ಚ ಪರಾಯಣಞ್ಚಾ’’ತಿ.

‘‘ಆದಿತ್ತಸ್ಮಿಂ ಅಗಾರಸ್ಮಿಂ, ಯಂ ನೀಹರತಿ ಭಾಜನಂ;

ತಂ ತಸ್ಸ ಹೋತಿ ಅತ್ಥಾಯ, ನೋ ಚ ಯಂ ತತ್ಥ ಡಯ್ಹತಿ.

‘‘ಏವಂ ಆದಿತ್ತೋ ಖೋ [ಏವಂ ಆದೀವಿತೋ (ಸೀ. ಪೀ.), ಏವಂ ಆದಿತ್ತಕೋ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.) ಸಂ. ನಿ. ೧.೪೧] ಲೋಕೋ, ಜರಾಯ ಮರಣೇನ ಚ;

ನೀಹರೇಥೇವ ದಾನೇನ, ದಿನ್ನಂ ಹೋತಿ ಸುನೀಹತಂ [ಸುನಿಬ್ಭತಂ (ಕ.)].

‘‘ಯೋಧ ಕಾಯೇನ ಸಂಯಮೋ, ವಾಚಾಯ ಉದ ಚೇತಸಾ;

ತಂ ತಸ್ಸ ಪೇತಸ್ಸ ಸುಖಾಯ ಹೋತಿ,

ಯಂ ಜೀವಮಾನೋ ಪಕರೋತಿ ಪುಞ್ಞ’’ನ್ತಿ. ದುತಿಯಂ;