೮. ದುತಿಯಪಚ್ಚೋರೋಹಣೀಸುತ್ತಂ

೧೨೦. ‘‘ಅರಿಯಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಚ್ಚೋರೋಹಣಿಂ ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ. ತಂ ಸುಣಾಥ… ಕತಮಾ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಿಯಾ ಪಚ್ಚೋರೋಹಣೀ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ‘ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಯಾ ಖೋ ಪಾಪಕೋ ವಿಪಾಕೋ – ದಿಟ್ಠೇ ಚೇವ ಧಮ್ಮೇ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯಞ್ಚಾ’ತಿ. ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಂ ಪಜಹತಿ; ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಯಾ ಪಚ್ಚೋರೋಹತಿ. ಮಿಚ್ಛಾಸಙ್ಕಪ್ಪಸ್ಸ ಖೋ ಪಾಪಕೋ ವಿಪಾಕೋ… ಮಿಚ್ಛಾವಾಚಾಯ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾಕಮ್ಮನ್ತಸ್ಸ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾಆಜೀವಸ್ಸ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾವಾಯಾಮಸ್ಸ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾಸತಿಯಾ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾಸಮಾಧಿಸ್ಸ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾಞಾಣಸ್ಸ ಖೋ… ಮಿಚ್ಛಾವಿಮುತ್ತಿಯಾ ಖೋ ಪಾಪಕೋ ವಿಪಾಕೋ – ದಿಟ್ಠೇ ಚೇವ ಧಮ್ಮೇ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯಞ್ಚಾತಿ. ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಮಿಚ್ಛಾವಿಮುತ್ತಿಂ ಪಜಹತಿ; ಮಿಚ್ಛಾವಿಮುತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೋರೋಹತಿ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಿಯಾ ಪಚ್ಚೋರೋಹಣೀ’’ತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ.