೬. ದುತಿಯಸುಖಸುತ್ತಂ

೬೬. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಮಗಧೇಸು ವಿಹರತಿ ನಾಲಕಗಾಮಕೇ. ಅಥ ಖೋ ಸಾಮಣ್ಡಕಾನಿ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮತಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿ. ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಸಾಮಣ್ಡಕಾನಿ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಸಾರಿಪುತ್ತಂ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಸಾರಿಪುತ್ತ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮವಿನಯೇ ಸುಖಂ, ಕಿಂ ದುಕ್ಖ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಅನಭಿರತಿ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮವಿನಯೇ ದುಕ್ಖಾ, ಅಭಿರತಿ ಸುಖಾ. ಅನಭಿರತಿಯಾ, ಆವುಸೋ, ಸತಿ ಇದಂ ದುಕ್ಖಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಂ – ಗಚ್ಛನ್ತೋಪಿ ಸುಖಂ ಸಾತಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛತಿ, ಠಿತೋಪಿ… ನಿಸಿನ್ನೋಪಿ… ಸಯಾನೋಪಿ… ಗಾಮಗತೋಪಿ… ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ… ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ… ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ… ಅಬ್ಭೋಕಾಸಗತೋಪಿ… ಭಿಕ್ಖುಮಜ್ಝಗತೋಪಿ ಸುಖಂ ಸಾತಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛತಿ. ಅನಭಿರತಿಯಾ, ಆವುಸೋ, ಸತಿ ಇದಂ ದುಕ್ಖಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಂ.

‘‘ಅಭಿರತಿಯಾ, ಆವುಸೋ, ಸತಿ ಇದಂ ಸುಖಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಂ – ಗಚ್ಛನ್ತೋಪಿ ಸುಖಂ ಸಾತಂ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ, ಠಿತೋಪಿ… ನಿಸಿನ್ನೋಪಿ… ಸಯಾನೋಪಿ… ಗಾಮಗತೋಪಿ… ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ… ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ… ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ… ಅಬ್ಭೋಕಾಸಗತೋಪಿ… ಭಿಕ್ಖುಮಜ್ಝಗತೋಪಿ ಸುಖಂ ಸಾತಂ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ. ಅಭಿರತಿಯಾ, ಆವುಸೋ, ಸತಿ ಇದಂ ಸುಖಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖ’’ನ್ತಿ. ಛಟ್ಠಂ.