១៥០. ឱមុក្កគុណង្គុណូបាហនានុជាននា

២៤៧. អថ ខោ ភគវា បុព្ពណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ រាជគហំ បិណ្ឌាយ បាវិសិ, អញ្ញតរេន ភិក្ខុនា បច្ឆាសមណេន. អថ ខោ សោ ភិក្ខុ ខញ្ជមានោ ភគវន្តំ បិដ្ឋិតោ បិដ្ឋិតោ អនុពន្ធិ. អទ្ទសា ខោ អញ្ញតរោ ឧបាសកោ គុណង្គុណូបាហនា អារោហិត្វា ភគវន្តំ ទូរតោវ អាគច្ឆន្តំ; ទិស្វា ឧបាហនា អារោហិត្វា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា យេន សោ ភិក្ខុ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុំ អភិវាទេត្វា ឯតទវោច – ‘‘កិស្ស, ភន្តេ, អយ្យោ ខញ្ជតី’’តិ? ‘‘បាទា មេ, អាវុសោ, ផលិតា’’តិ [ផាលិតាតិ (ក.)]. ‘‘ហន្ទ, ភន្តេ, ឧបាហនាយោ’’តិ. ‘‘អលំ, អាវុសោ, បដិក្ខិត្តា ភគវតា គុណង្គុណូបាហនា’’តិ. ‘‘គណ្ហាហេតា, ភិក្ខុ, ឧបាហនាយោ’’តិ. អថ ខោ ភគវា ឯតស្មិំ និទានេ ឯតស្មិំ បករណេ ធម្មិំ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, ឱមុក្កំ គុណង្គុណូបាហនំ. ន, ភិក្ខវេ, នវា គុណង្គុណូបាហនា ធារេតព្ពា. យោ ធារេយ្យ, អាបត្តិ ទុក្កដស្សា’’តិ.

ឱមុក្កគុណង្គុណូបាហនានុជាននា និដ្ឋិតា.