៣៣. ឥណាយិកវត្ថុ

៩៦. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ បុរិសោ ឥណាយិកោ បលាយិត្វា ភិក្ខូសុ បព្ពជិតោ ហោតិ. ធនិយា បស្សិត្វា ឯវមាហំសុ – ‘‘អយំ សោ អម្ហាកំ ឥណាយិកោ. ហន្ទ, នំ នេមា’’តិ. ឯកច្ចេ ឯវមាហំសុ – ‘‘មាយ្យោ, ឯវំ អវចុត្ថ. អនុញ្ញាតំ រញ្ញា មាគធេន សេនិយេន ពិម្ពិសារេន – ‘‘យេ សមណេសុ សក្យបុត្តិយេសុ បព្ពជន្តិ, ន តេ លព្ភា កិញ្ចិ កាតុំ; ស្វាក្ខាតោ ធម្មោ, ចរន្តុ ព្រហ្មចរិយំ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយា’’តិ. មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ – ‘‘អភយូវរា ឥមេ សមណា សក្យបុត្តិយា. នយិមេ លព្ភា កិញ្ចិ កាតុំ. កថញ្ហិ នាម សមណា សក្យបុត្តិយា ឥណាយិកំ បព្ពាជេស្សន្តី’’តិ. ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ. ន, ភិក្ខវេ, ឥណាយិកោ បព្ពាជេតព្ពោ. យោ បព្ពាជេយ្យ, អាបត្តិ ទុក្កដស្សាតិ.

ឥណាយិកវត្ថុ និដ្ឋិតំ.