៣៤. ទាសវត្ថុ

៩៧. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ទាសោ បលាយិត្វា ភិក្ខូសុ បព្ពជិតោ ហោតិ. អយ្យកា [អយ្យិកា (ក.), អយិរកា (សី.)] បស្សិត្វា ឯវមាហំសុ – ‘‘អយំ សោ អម្ហាកំ ទាសោ. ហន្ទ, នំ នេមា’’តិ. ឯកច្ចេ ឯវមាហំសុ – ‘‘មាយ្យោ, ឯវំ អវចុត្ថ, អនុញ្ញាតំ រញ្ញា មាគធេន សេនិយេន ពិម្ពិសារេន ‘‘យេ សមណេសុ សក្យបុត្តិយេសុ បព្ពជន្តិ, ន តេ លព្ភា កិញ្ចិ កាតុំ, ស្វាក្ខាតោ ធម្មោ, ចរន្តុ ព្រហ្មចរិយំ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយា’’តិ. មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ – ‘‘អភយូវរា ឥមេ សមណា សក្យបុត្តិយា, នយិមេ លព្ភា កិញ្ចិ កាតុំ. កថញ្ហិ នាម សមណា សក្យបុត្តិយា ទាសំ បព្ពាជេស្សន្តី’’តិ. ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ. ន, ភិក្ខវេ, ទាសោ បព្ពាជេតព្ពោ. យោ បព្ពាជេយ្យ, អាបត្តិ ទុក្កដស្សាតិ.

ទាសវត្ថុ និដ្ឋិតំ.