៧. បថវីកម្មវិបាកោតិកថាវណ្ណនា

៤៩២. អត្តវជ្ជេហីតិ ផស្សវជ្ជេហិ. ន ហិ សោ ឯវ តេន សម្បយុត្តោ ហោតិ. សោតិ ផស្សមេវ បច្ចាមសតិ. សាវជ្ជនេតិ អាវជ្ជនសហិតេ, អាវជ្ជនំ បុរេចារិកំ កត្វា ឯវ បវត្តនកេតិ អត្ថោ. កម្មូបនិស្សយភូតមេវាតិ យេន កម្មុនា យថាវុត្តា ផស្សាទយោ និព្ពត្តិតា, តស្ស កម្មស្ស ឧបនិស្សយភូតមេវ. ទុក្ខស្សាតិ អាយតិំ ឧប្បជ្ជនកទុក្ខស្ស. ‘‘មូលតណ្ហា’’តិ ទស្សេតីតិ យោជនា, តថា ‘‘ឧបនិស្សយភូត’’ន្តិ ឯត្ថាបិ. កម្មាយូហនស្ស ការណភូតា បុរិមសិទ្ធា តណ្ហា កម្មស្ស ឧបនិស្សយោ, កតូបចិតេ កម្មេ ភវាទីសុ នមនវសេន បវត្តា ហិ វិបាកស្ស ឧបនិស្សយោ.

៤៩៣. ឱកាសកតុប្បន្នំ អខេបេត្វា បរិនិព្ពានភាវោ សកសមយវសេន ចោទនាយ យុជ្ជមានតា.

៤៩៤. កម្មេ សតីតិ ឥមិនា កម្មស្ស បថវីអាទីនំ បច្ចយតាមត្តមាហ, ន ជនកត្តំ. តេនាហ ‘‘តំសំវត្តនិកំ នាម ហោតី’’តិ.

បថវីកម្មវិបាកោតិកថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.