៩. នវមនយោ សម្បយុត្តេនសម្បយុត្តបទវណ្ណនា

៣១៩. ‘‘សមាសបទំ ឥទ’’ន្តិ វត្វា អយំ នាម សមាសោតិ ទស្សេន្តោ ‘‘យស្ស ខន្ធាទិនោ’’តិអាទិមាហ, យស្ស វេទនាក្ខន្ធាទិនោតិ អត្ថោ. យំ ឥធ សម្បយុត្តំ វុត្តន្តិ ឥមស្មិំ នវមនយេ យំ ធម្មជាតំ សម្បយុត្តន្តិ វុត្តំ. រូបក្ខន្ធាទីសុ អរណន្តេសុ អព្ភន្តរពាហិរមាតិកាធម្មេសូតិ និទ្ធារណេ ភុម្មំ. តញ្ហិ ធម្មជាតំ អត្តនា សម្បយុត្តេន វេទនាក្ខន្ធាទិនា សយំ សម្បយុត្តន្តិ និទ្ធារិតំ. អយោគោតិ អសម្បយោគោ. វក្ខតិ ទសមនយេ. តត្ថ ហិ ‘‘រូបក្ខន្ធេន វេទនាទយោ វិប្បយុត្តា, តេហិ រូបក្ខន្ធោ វិប្បយុត្តោ’’តិ វត្វា និព្ពានំ កថន្តិ ចោទនំ សន្ធាយាហ ‘‘និព្ពានំ បន សុខុមរូបគតិកមេវា’’តិ វុត្តំ. ‘‘មនាយតនំ ឯកេនាយតនេន ឯកាយ ធាតុយា កេហិចិ វិប្បយុត្ត’’ន្តិ ឯត្ថ ហិ យថា សុខុមរូបំ វិយ សរូបតោ អនុទ្ធដម្បិ និព្ពានំ កេហិចីតិបទេន គហិតមេវ ហោតីតិ ឯទិសេសុ ឋានេសុ និព្ពានំ សុខុមរូបគតិកន្តិ វិញ្ញាយតិ, ឯវមិធាបិ ‘‘រូបមិស្សកេហិ វា’’តិ ឯតេន អនុបាទិន្នអនុបាទានិយាទីហិ និព្ពានមិស្សកេហិបិ អសម្បយោគោ វុត្តោ ហោតីតិ ទដ្ឋព្ពោ. អវិកលចតុក្ខន្ធសង្គាហកេហិ បទេហិ សហវត្តិនោ អញ្ញស្ស សម្បយោគិនោ អភាវតោ អតីតានាគតេហិ ច សម្បយោគោ នត្ថេវាតិ តស្ស អយុជ្ជមានតំ ទស្សេន្តោ ‘‘វត្តមានានមេវ…បេ… អរូបភវាទីហីតិ អត្ថោ’’តិ អាហ. ឥតរេតិ យេ សម្បយោគំ លភន្តិ, កេ បន តេ រូបេន អសម្មិស្សា អរូបេកទេសភូតា. តេនាហ ‘‘វេទនាក្ខន្ធាទយោ’’តិ.

នវមនយសម្បយុត្តេនសម្បយុត្តបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.