៩. ឆត្តុបាហនវគ្គវណ្ណនា

១២១៤. ឆត្តុបាហនវគ្គស្ស ឯកាទសមេ ឧបចារំ សន្ធាយាតិ សមន្តា ទ្វាទសហត្ថុបចារំ សន្ធាយ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានមេវ.

ឆត្តុបាហនវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

គិរគ្គសមជ្ជាទីនិ អចិត្តកានិ លោកវជ្ជានីតិ វុត្តត្តា នច្ចន្តិ វា វណ្ណកន្តិ វា អជានិត្វាវ បស្សន្តិយា វា នហាយន្តិយា វា អាបត្តិសម្ភវតោ វត្ថុអជាននចិត្តេន អចិត្តកានិ, នច្ចន្តិ វា វណ្ណកន្តិ វា ជានិត្វា បស្សន្តិយា វា នហាយន្តិយា វា អកុសលេនេវ អាបជ្ជនតោ លោកវជ្ជានីតិ វេទិតព្ពានិ. ចោរីវុដ្ឋាបនាទីនិ ចោរីតិអាទិនា វត្ថុំ ជានិត្វា ករណេ ឯវ អាបត្តិសម្ភវតោ សចិត្តកានិ, ឧបសម្បទាទីនំ ឯកន្តអកុសលចិត្តេនេវ អកត្តព្ពត្តា បណ្ណត្តិវជ្ជានិ. ‘‘ឥធ សចិត្តកាចិត្តកតា បណ្ណត្តិជាននាជាននតាយ អគ្គហេត្វា វត្ថុជាននាជាននតាយ គហេតព្ពា’’តិ តីសុបិ គណ្ឋិបទេសុ វុត្តំ. សេសមេត្ថ ឧត្តានត្ថមេវ.

ភិក្ខុនីវិភង្គេ ខុទ្ទកវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

បាចិត្តិយកណ្ឌំ និដ្ឋិតំ.