២. ទុតិយបារាជិកសិក្ខាបទវណ្ណនា

៦៦៦. ទុតិយេ ‘‘កិស្ស បន ត្វំ អយ្យេ ជានំ បារាជិកំ ធម្មំ អជ្ឈាបន្ន’’ន្តិ វចនតោ ‘‘ឧទ្ទិដ្ឋា ខោ អយ្យាយោ អដ្ឋ បារាជិកា ធម្មា’’តិអាទិវចនតោ ច ភិក្ខុនីវិភង្គំ បត្វា សាធារណានិ សិក្ខាបទានិ ភិក្ខូនំ ឧប្បន្នវត្ថុស្មិំយេវ ‘‘យា បន ភិក្ខុនី ឆន្ទសោ មេថុនំ ធម្មំ បដិសេវេយ្យ, អន្តមសោ តិរច្ឆានគតេនបិ, បារាជិកា ហោតិ អសំវាសា’’តិអាទិនា នយេន សវិសេសម្បិ អវិសេសម្បិ មាតិកំ ឋបេត្វា អនុក្កមេន បទភាជនំ អាបត្តិភេទំ តិកច្ឆេទំ អនាបត្តិវារញ្ច អនវសេសំ វត្វា វិត្ថារេសិ. សង្គីតិការកេហិ បន អសាធារណបញ្ញត្តិយោយេវ ឥធ វិត្ថារិតាតិ វេទិតព្ពា.

អថ ឧបរិមេសុ ទ្វីសុ អបញ្ញត្តេសុ អដ្ឋន្នំ បារាជិកានំ អញ្ញតរន្តិ ឥទំ វចនំ ន យុជ្ជតីតិ អាហ ‘‘ឥទញ្ច បារាជិកំ បច្ឆា បញ្ញត្ត’’ន្តិអាទិ. យទិ ឯវំ ឥមស្មិំ ឱកាសេ កស្មា ឋបិតន្តិ អាហ ‘‘បុរិមេន បន សទ្ធិំ យុគឡត្តា’’តិអាទិ, បុរិមេន សទ្ធិំ ឯកសម្ពន្ធភាវតោ ឥធ វុត្តន្តិ អធិប្បាយោ. ‘‘អដ្ឋន្នំ បារាជិកានំ អញ្ញតរ’’ន្តិ វចនតោ ច វជ្ជបដិច្ឆាទិកំ យា បដិច្ឆាទេតិ, សាបិ វជ្ជបដិច្ឆាទិកាយេវាតិ ទដ្ឋព្ពំ. កិញ្ចាបិ វជ្ជបដិច្ឆាទនំ បេមវសេន ហោតិ, តថាបិ សិក្ខាបទវីតិក្កមចិត្តំ ទោមនស្សិតមេវ ហោតីតិ កត្វា ‘‘ទុក្ខវេទន’’ន្តិ វុត្តំ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ.

ទុតិយបារាជិកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

៦៦៨. តតិយំ ឧត្តានត្ថមេវ.