៤. អាមិសសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៦៤. ចតុត្ថេ ‘‘ឧបសម្បន្នំ…បេ… ភិក្ខុនោវាទក’’ន្តិ ឥមេសំ ‘‘មង្កុកត្តុកាមោ’’តិ ឥមិនា សម្ពន្ធោ. ‘‘អវណ្ណំ កត្តុកាមោ អយសំ កត្តុកាមោ’’តិ ឥមេសំ បន វសេន ‘‘ឧបសម្បន្ន’’ន្តិអាទីសុ ‘‘ឧបសម្បន្នស្សា’’តិ វិភត្តិវិបរិណាមោ កាតព្ពោតិ ឥមមត្ថំ សន្ធាយ ‘‘ឧជ្ឈាបនកេ វុត្តនយេនេវត្ថោ វេទិតព្ពោ’’តិ វុត្តំ. ‘‘ចីវរហេតុ ឱវទតី’’តិអាទិនា ភណន្តស្ស ឯកេកស្មិំ វចនេ និដ្ឋិតេ បាចិត្តិយំ វេទិតព្ពំ. ‘‘ឧបសម្បន្នំ សង្ឃេន អសម្មត’’ន្តិ បាឡិវចនតោ ‘‘សម្មតេន វា សង្ឃេន វា ភារំ កត្វា ឋបិតោ’’តិ អដ្ឋកថាវចនតោ ច អដ្ឋហិ អង្គេហិ សមន្នាគតោ សម្មតេន វា វិប្បវសិតុកាមេន ‘‘យាវាហំ អាគមិស្សាមិ, តាវ តេ ភារោ ហោតូ’’តិ យាចិត្វា ឋបិតោ តស្សាភាវតោ សង្ឃេន វា តថេវ ភារំ កត្វា ឋបិតោ អដ្ឋហិ គរុធម្មេហិ អញ្ញេន វា ធម្មេន ឱវទិតុំ លភតីតិ វេទិតព្ពំ. តស្មា ‘‘យោ បន, ភិក្ខុ, អសម្មតោ ភិក្ខុនិយោ ឱវទេយ្យ, បាចិត្តិយ’’ន្តិ ឥទំ បគេវ ភារំ កត្វា អដ្ឋបិតំ សន្ធាយ វុត្តន្តិ គហេតព្ពំ.

១៦៨. អនាបត្តិ បកតិយា ចីវរហេតុ…បេ… ឱវទន្តំ ភណតីតិ ឯត្ថ អាមិសហេតុ ឱវទន្តំ ‘‘អាមិសហេតុ ឱវទតី’’តិ សញ្ញាយ ឯវំ ភណន្តស្ស អនាបត្តិ, ‘‘ន អាមិសហេតុ ឱវទតី’’តិ សញ្ញិនោ បន ទុក្កដំ, ន អាមិសហេតុ ឱវទន្តំ បន ‘‘អាមិសហេតុ ឱវទតី’’តិ សញ្ញាយ ភណន្តស្សបិ អនាបត្តិ សចិត្តកត្តា សិក្ខាបទស្ស. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ. ឧបសម្បន្នតា, ធម្មេន លទ្ធសម្មុតិតា, អនាមិសន្តរតា, អវណ្ណកាមតាយ ឯវំ ភណនន្តិ ឥមានិ បនេត្ថ ចត្តារិ អង្គានិ.

អាមិសសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

១៦៩. បញ្ចមំ ឧត្តានត្ថមេវ.