២៣-៣៣. អសង្ខតសុត្តាទិវណ្ណនា

៣៧៧-៤០៩. តត្ថ ច នត្ថិ ឯត្ថ តណ្ហាសង្ខាតំ នតំ, នត្ថិ ឯតស្មិំ វា អធិគតេ បុគ្គលភាវោតិ អនតំ. អនាសវន្តិ ឯត្ថាបិ ឯសេវ នយោ. សច្ចធម្មតាយ សច្ចំ. វដ្ដទុក្ខតោ បារមេតីតិ បារំ. សណ្ហដ្ឋេនាតិ សុខុមដ្ឋេន និបុណំ. តតោ ឯវ ទុទ្ទសតាយ. អជជ្ជរំ និច្ចសភាវត្តា. នត្ថិ ឯតស្ស និទស្សនន្តិ វា អនិទស្សនំ. ឯតស្មិំ អធិគតេ នត្ថិ សំសារេ. បបញ្ចន្តិ វា និប្បបញ្ចំ.

ឯតស្មិំ អធិគតេ បុគ្គលស្ស មរណំ នត្ថីតិ វា អមតំ. អតប្បកដ្ឋេន វា បណីតំ. សុខហេតុតាយ វា សិវំ. តណ្ហា ខីយន្តិ ឯត្ថាតិ តណ្ហក្ខយំ.

អញ្ញស្ស តាទិសស្ស អភាវតោ វិម្ហាបនីយតាយ អភូតមេវាតិ. កុតោចិ បច្ចយតោ អនិព្ពត្តមេវ ហុត្វា ភូតំ វិជ្ជមានំ. តេនាហ ‘‘អជាតំ ហុត្វា អត្ថី’’តិ. នត្ថិ ឯត្ថ ទុក្ខន្តិ និទ្ទុក្ខំ, តស្ស ភាវោ និទ្ទុក្ខត្តំ. តស្មា អនីតិកំ ឦតិរហិតំ. វានំ វុច្ចតិ តណ្ហា, តទភាវេន និព្ពានំ. ព្យាពជ្ឈំ វុច្ចតិ ទុក្ខំ, តទភាវេន អព្យាពជ្ឈំ. បរមត្ថតោ សច្ចតោ សុទ្ធិភាវេន. កាមា ឯវ បុថុជ្ជនេហិ អល្លីយិតព្ពតោ អាលយា. ឯស នយោ សេសេសុបិ. បតិដ្ឋដ្ឋេនាតិ បតិដ្ឋាភាវេន វដ្ដទុក្ខតោ មុច្ចិតុកាមានំ ទីបសទិសំ ឱឃេហិ អនជ្ឈោត្ថរណីយត្តា. អល្លីយិតព្ពយុត្តដ្ឋេនាតិ អល្លីយិតុំ អរហភាវតោ. តាយនដ្ឋេនាតិ សបរតាយនដ្ឋេន. ភយសរណដ្ឋេនាតិ ភយស្ស ហិំសនដ្ឋេន. សេដ្ឋំ ឧត្តមំ. គតីតិ គន្ធព្ពដ្ឋានំ.

អសង្ខតសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

អសង្ខតសំយុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.