១០. សជ្ឈាយសុត្តវណ្ណនា

២៣០. និស្សរណបរិយត្តិវសេនាតិ អទ្ធា ឥមំ បរិយត្តិំ និស្សាយ វដ្ដទុក្ខតោ និស្សរិតុំ លព្ភាតិ ឯវំ និស្សរណបរិយត្តិវសេន. សជ្ឈាយនតោតិ វិមុត្តាយតនសីសេ ឋត្វា សជ្ឈាយនតោ. ឥទានិ តស្ស និស្សរណបរិយត្តិវសេន សជ្ឈាយនករណំ, បដិបត្តិវសេន វត្តបដិវត្តករណំ, វិបស្សនាភាវនញ្ច ទស្សេតុំ ‘‘សោ កិរា’’តិអាទិ វុត្តំ. អរហត្តំ បត្តទិវសេ បដិបត្តិកិត្តនាយ បុរិមទិវសេសុបិ តថា បដិបជ្ជិ, វិបស្សនំ បន ឧស្សុក្កាបេតុំ នាសក្ខីតិ ទស្សេតិ. កាលំ អតិវត្តេតីតិ ឥទំ ‘‘សង្កសាយតី’’តិ បទស្ស អត្ថវចនំ. ថេរស្សាតិ សជ្ឈាយកត្ថេរស្ស.

ធម្មបទានីតិ សីលាទិធម្មក្ខន្ធទីបកានិ បទានិ. តេនាហ ‘‘សព្ពម្បិ ពុទ្ធវចនំ អធិប្បេត’’ន្តិ. ន គណ្ហាសិ ឧទ្ទេសន្តិ អធិប្បាយោ. បាឡិយំ ‘‘ភិក្ខូហិ សំវសន្តោ’’តិ ឥមិនា តេសំ ធម្មស្សវនត្ថាយបិ ធម្មោ បរិយាបុណិតព្ពោតិ ទស្សេតិ. វិរជ្ជតិ ឯតេនាតិ វិរាគោ, អរិយមគ្គោ. ជានិត្វាតិ បរិញ្ញាភិសមយវសេន ទិដ្ឋសុតាទិំ យាថាវតោ ជានិត្វា បដិវិជ្ឈិត្វា. វិស្សជ្ជនន្តិ បហានំ. ន ពុទ្ធវចនស្ស វិស្សជ្ជនំ. ភណ្ឌាគារិកបរិយត្តិយាបិ អនុញ្ញាតត្តា បគេវ និស្សរណត្ថាយ, តត្ថ បន មត្តា ជានិតព្ពាតិ ទស្សេន្តោ ‘‘ឯត្តាវតា’’តិអាទិមាហ.

សជ្ឈាយសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.