៧. វនកម្មិកសុត្តវណ្ណនា

២០៣. វនកម្មេ និយុត្តោ, កិរិយមានេន វនកម្មំ ឯតស្ស អត្ថីតិ វនកម្មិកោ. ឥមស្មិំ វនសណ្ឌេតិ ឥមស្មិំ ឯវំមហន្តេ វនសណ្ឌេ. ន មេ វនស្មិំ ករណីយមត្ថិ យថា, ‘‘ព្រាហ្មណ, តុយ្ហ’’ន្តិ អធិប្បាយោ. ឥតរំ បន យំ មហាកិលេសវនំ, តំ មគ្គញាណផរសុនា សមាធិមយសិលាយំ សុនិសិតេន សព្ពសោ ឧច្ឆិន្នមូលំ, តតោ ឯវ និព្ពនថោ និក្កិលេសគហនោ. វិវេកាភិរតិយា ឯកកោ អភិរតោ បដិបក្ខវិគមេន. តេនាហ ‘‘អរតិំ…បេ… ជហិត្វា’’តិ.

វនកម្មិកសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.