៤-៥. ទិសាលោចន-អង្កុសនយទ្វយវណ្ណនា

ឥមេសំ បន តិណ្ណំ អត្ថនយានំ សិទ្ធិយា វោហារេន នយទ្វយំ សិទ្ធមេវ ហោតិ. តថា ហិ អត្ថនយានំ ទិសាភូតធម្មានំ សមាលោចនំ ទិសាលោចនំ, តេសំ សមានយនំ អង្កុសោតិ បញ្ចបិ នយា និយុត្តាតិ វេទិតព្ពា.

បញ្ចវិធនយវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

សាសនបដ្ឋានវណ្ណនា

ឥទញ្ច សុត្តំ សោឡសវិធេ សុត្តន្តបដ្ឋានេ សំកិលេសនិព្ពេធាសេក្ខភាគិយំ, សព្ពភាគិយមេវ វា ‘‘សព្ពធម្មមូលបរិយាយ’’ន្តិ ឯត្ថ សព្ពធម្មគ្គហណេន លោកិយកុសលានម្បិ សង្គហិតត្តា. អដ្ឋវីសតិវិធេន បន សុត្តន្តបដ្ឋានេ លោកិយលោកុត្តរសព្ពធម្មាធិដ្ឋានំ ញាណញេយ្យំ ទស្សនភាវនំ សកវចនំ វិស្សជ្ជនីយំ កុសលាកុសលំ អនុញ្ញាតំ បដិក្ខិត្តំ ចាតិ វេទិតព្ពំ.

នេត្តិនយវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

មូលបរិយាយសុត្តវណ្ណនាយ លីនត្ថប្បកាសនា សមត្តា.