២. តិបុក្ខលនយវណ្ណនា

តថា វុត្តនយេន សរូបតោ បរិយាយតោ ច គហិតេសុ តណ្ហាវិជ្ជាតប្បក្ខិយធម្មេសុ តណ្ហា លោភោ, អវិជ្ជា មោហោ, អវិជ្ជាយ សម្បយុត្តោ លោហិតេ សតិ បុព្ពោ វិយ តណ្ហាយ សតិ សិជ្ឈមានោ អាឃាតោ ទោសោ, ឥតិ តីហិ អកុសលមូលេហិ គហិតេហិ, តប្បដិបក្ខតោ មញ្ញនាបដិក្ខេបបរិញ្ញាគហណាទីហិ ច កុសលមូលានិ សិទ្ធានិយេវ ហោន្តិ. ឥធាបិ ‘‘លោភោ សព្ពានិ វា សាសវកុសលាកុសលមូលានិ សមុទយសច្ចំ, តេហិ និព្ពត្តា, តេសំ អធិដ្ឋានគោចរភូតា ច ឧបាទានក្ខន្ធា ទុក្ខសច្ច’’ន្តិអាទិនា សច្ចយោជនា វេទិតព្ពា. ផលំ បនេត្ថ តយោ វិមោក្ខា, តីហិ បន អកុសលមូលេហិ តិវិធទុច្ចរិត-សំកិលេសមល-វិសមអកុសល-សញ្ញា-វិតក្កាទិវសេន អកុសលបក្ខោ នេតព្ពោ. តថា តីហិ កុសលមូលេហិ តិវិធសុចរិត-សមកុសល-សញ្ញា-វិតក្ក-សទ្ធម្ម-សមាធិ-វិមោក្ខមុខ-វិមោក្ខា-ទិវសេន កុសលបក្ខោ នេតព្ពោតិ. អយំ តិបុក្ខលស្ស នយស្ស ភូមិ.