១០. វេវចនហារវណ្ណនា

‘‘សព្ពធម្មា សកលធម្មា អនវសេសធម្មា’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘មូលបរិយាយំ មូលការណំ អសាធារណហេតុ’’ន្តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘មូលបរិយាយន្តិ វា មូលទេសនំ ការណតថន’’ន្តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘វោ តុម្ហាកំ តុម្ហ’’ន្តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘ភិក្ខវេ, សមណា តបស្សិនោ’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘ទេសេស្សាមី កថេស្សាមី បញ្ញបេស្សាមី’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘សុណាថ សោតំ ឱទហថ សោតទ្វារានុសារេន ឧបធារេថា’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘សាធុកំ សម្មា សក្កច្ច’’ន្តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘មនសិ ករោថ ចិត្តេ ឋបេថ សមន្នាហរថា’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘ភាសិស្សាមិ ព្យត្តំ កថេស្សាមិ វិភជិស្សាមី’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘ឯវំ, ភន្តេ, សាធុ សុដ្ឋុ ភន្តេ’’តិ បរិយាយវចនំ, ‘‘បច្ចស្សោសុំ សម្បដិច្ឆិំសុ សម្បដិគ្គហេសុ’’ន្តិ បរិយាយវចនំ. ឥមិនា នយេន សព្ពបទេសុ វេវចនំ វត្តព្ពន្តិ. អយំ វេវចនោ ហារោ.