៦. ភោជនប្បដិគ្គហណទុតិយសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឆដ្ឋេ យតោ ត្វន្តិ យស្មា ត្វំ. ឥង្ឃាតិ ឧយ្យោជនត្ថេ និបាតោ. អយម្បីតិ យា ឯវំ ឧយ្យោជេតិ, សា ឯវំ ឧយ្យោជនេន ច តេន វចនេន ឥតរិស្សា បដិគ្គហណេន ច ទុក្កដានិ, អជ្ឈោហារគណនាយ ថុល្លច្ចយានិ ច អាបជ្ជិត្វា ភោជនបរិយោសានេ សង្ឃាទិសេសំ អាបជ្ជតិ.

សាវត្ថិយំ អញ្ញតរំ ភិក្ខុនិំ អារព្ភ ឯវំ ឧយ្យោជនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាណត្តិកមេវ, បុរិសស្ស វា យក្ខាទីនំ វា ហត្ថតោ ឧទកទន្តបោនប្បដិគ្គហណុយ្យោជនេ ច តេសំ បរិភោគេ ច ទុក្កដំ, ឯស នយោ យក្ខាទីនំ ហត្ថតោ អវសេសគ្គហណត្ថំ ឧយ្យោជនេ, តេសំ គហណេ, អជ្ឈោហារេ ច. ភោជនបរិយោសានេ បន ថុល្លច្ចយំ. ‘‘អនវស្សុតោ’’តិ ញត្វា វា, ‘‘កុបិតា ន បដិគ្គណ្ហតី’’តិ វា, ‘‘កុលានុទ្ទយតាយ ន បដិគ្គណ្ហតី’’តិ វា ឧយ្យោជេន្តិយា, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. មនុស្សបុរិសតា, អញ្ញត្រ អនុញ្ញាតការណា, ‘‘ខាទនីយំ ភោជនីយំ គហេត្វា ភុញ្ជា’’តិ ឧយ្យោជនា, តេន វចនេន គហេត្វា ឥតរិស្សា ភោជនបរិយោសានន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានីតិ.

ភោជនប្បដិគ្គហណទុតិយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.