២-៤. បញ្ញាសុត្តាទិវណ្ណនា

២-៤. ទុតិយេ អាទិព្រហ្មចរិយិកាយាតិ អាទិព្រហ្មចរិយមេវ អាទិព្រហ្មចរិយិកា. តេនាហ ‘‘មគ្គព្រហ្មចរិយស្ស អាទិភូតាយា’’តិ. អរិយោតិ និទ្ទោសោ បរិសុទ្ធោ. តុណ្ហីភាវោ ន តិត្ថិយានំ មូគព្ពតគហណំ វិយ អបរិសុទ្ធោតិ អរិយោ តុណ្ហីភាវោ. ចតុត្ថជ្ឈានន្តិ ឧក្កដ្ឋនិទ្ទេសេនេតំ វុត្តំ, បឋមជ្ឈានាទីនិបិ អរិយោ តុណ្ហីភាវោត្វេវ សង្ខំ គច្ឆន្តិ. ជានន្តិ ឥទំ កម្មសាធនន្តិ អាហ ‘‘ជានិតព្ពកំ ជានាតី’’តិ. យថា វា ឯកច្ចោ វិបរីតំ គណ្ហន្តោ ជានន្តោបិ ន ជានាតិ, បស្សន្តោបិ ន បស្សតិ, ន ឯវមយំ. អយំ បន ជានន្តោ ជានាតិ, បស្សន្តោ បស្សតីតិ ឯវមេត្ថ ទដ្ឋព្ពោ. តតិយាទីនិ សុវិញ្ញេយ្យានិ.

បញ្ញាសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.