(១២) ២. អាយាចនវគ្គវណ្ណនា

១៣១. សទ្ធោ ភិក្ខូតិ សទ្ធាយ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ. យោ ភិក្ខុ សារិបុត្តមោគ្គល្លានេហិ សទិសភាវំ បត្ថេតិ, សោ យេហិ គុណេហិ សារិបុត្តមោគ្គល្លានា ឯតទគ្គេ ឋបិតា, តេ គុណេ អត្តនោ អភិកង្ខេយ្យាតិ អាហ ‘‘យាទិសោ សារិបុត្តត្ថេរោ បញ្ញាយា’’តិអាទិ. ឥតោ ឧត្តរិ បត្ថេន្តោ មិច្ឆា បត្ថេយ្យាតិ សារិបុត្តមោគ្គល្លានានំ យេ បញ្ញាទយោ គុណា ឧបលព្ភន្តិ, តតោ ឧត្តរិ បត្ថេន្តោ មិច្ឆា បត្ថេយ្យ. អគ្គសាវកគុណបរមា ហិ សាវកគុណមរិយាទា. តេសំ សាវកគុណានំ យទិទំ អគ្គសាវកគុណា, ន តតោ បរំ សាវកគុណា នាម អត្ថិ. តេនេវាហ ‘‘យំ នត្ថិ, តស្ស បត្ថិតត្តា’’តិ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ.

១៣៥. បញ្ចមេ យស្ស គុណា ខតា ឧបហតា ច, សោ ខតោ ឧបហតោ នាម ហោតីតិ អាហ ‘‘គុណានំ ខតត្តា’’តិអាទិ. ខតត្តាតិ ឆិន្នត្តា. ឧបហតត្តាតិ នដ្ឋត្តា. តេនាហ ‘‘ឆិន្នគុណំ នដ្ឋគុណន្តិ អត្ថោ’’តិ. អបុញ្ញស្ស បសវោ នាម អត្ថតោ បដិលាភោតិ អាហ ‘‘បសវតីតិ បដិលភតី’’តិ, អត្តនោ សន្តានេ ឧប្បាទេតីតិ អត្ថោ. អននុបវិសិត្វាតិ ញាណេន អនោគាហេត្វា. សេសមេត្ថ ឆដ្ឋាទីនិ ច សុវិញ្ញេយ្យានេវ.

អាយាចនវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.