៩. អម្ពបាលិវនសុត្តំ

៩០៧. ឯកំ សមយំ អាយស្មា ច អនុរុទ្ធោ អាយស្មា ច សារិបុត្តោ វេសាលិយំ វិហរន្តិ អម្ពបាលិវនេ. អថ ខោ អាយស្មា សារិបុត្តោ សាយន្ហសមយំ បដិសល្លានា វុដ្ឋិតោ…បេ… ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា សារិបុត្តោ អាយស្មន្តំ អនុរុទ្ធំ ឯតទវោច –

‘‘វិប្បសន្នានិ ខោ តេ, អាវុសោ អនុរុទ្ធ, ឥន្ទ្រិយានិ, បរិសុទ្ធោ មុខវណ្ណោ បរិយោទាតោ. កតមេនាយស្មា អនុរុទ្ធោ វិហារេន ឯតរហិ ពហុលំ វិហរតី’’តិ? ‘‘ចតូសុ ខ្វាហំ, អាវុសោ, សតិបដ្ឋានេសុ សុប្បតិដ្ឋិតចិត្តោ ឯតរហិ ពហុលំ វិហរាមិ. កតមេសុ ចតូសុ? ឥធាហំ, អាវុសោ, កាយេ កាយានុបស្សី វិហរាមិ អាតាបី សម្បជានោ សតិមា, វិនេយ្យ លោកេ អភិជ្ឈាទោមនស្សំ; វេទនាសុ…បេ… ចិត្តេ…បេ… ធម្មេសុ ធម្មានុបស្សី វិហរាមិ អាតាបី សម្បជានោ សតិមា, វិនេយ្យ លោកេ អភិជ្ឈាទោមនស្សំ – ឥមេសុ ខ្វាហំ, អាវុសោ, ចតូសុ សតិបដ្ឋានេសុ សុប្បតិដ្ឋិតចិត្តោ ឯតរហិ ពហុលំ វិហរាមិ. យោ សោ, អាវុសោ, ភិក្ខុ អរហំ ខីណាសវោ វុសិតវា កតករណីយោ ឱហិតភារោ អនុប្បត្តសទត្ថោ បរិក្ខីណភវសំយោជនោ សម្មទញ្ញា វិមុត្តោ, សោ ឥមេសុ ចតូសុ សតិបដ្ឋានេសុ សុប្បតិដ្ឋិតចិត្តោ ពហុលំ វិហរតី’’តិ.

‘‘លាភា វត នោ, អាវុសោ, សុលទ្ធំ វត នោ, អាវុសោ! យេ មយំ អាយស្មតោ អនុរុទ្ធស្ស សម្មុខាវ អស្សុម្ហ អាសភិំ វាចំ ភាសមានស្សា’’តិ. នវមំ.