១៣. គង្គាបេយ្យាលវគ្គោ

១-១២. បាចីនាទិសុត្តទ្វាទសកំ

៥៩៧-៦០៨. ‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, គង្គា នទី បាចីននិន្នា បាចីនបោណា បាចីនបព្ភារា; ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ បញ្ចិន្ទ្រិយានិ ភាវេន្តោ បញ្ចិន្ទ្រិយានិ ពហុលីករោន្តោ និព្ពាននិន្នោ ហោតិ និព្ពានបោណោ និព្ពានបព្ភារោ. កថញ្ច, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ បញ្ចិន្ទ្រិយានិ ភាវេន្តោ បញ្ចិន្ទ្រិយានិ ពហុលីករោន្តោ និព្ពាននិន្នោ ហោតិ និព្ពានបោណោ និព្ពានបព្ភារោ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ សទ្ធិន្ទ្រិយំ ភាវេតិ រាគវិនយបរិយោសានំ ទោសវិនយបរិយោសានំ មោហវិនយបរិយោសានំ…បេ… បញ្ញិន្ទ្រិយំ ភាវេតិ រាគវិនយបរិយោសានំ ទោសវិនយបរិយោសានំ មោហវិនយបរិយោសានំ. ឯវំ ខោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ បញ្ចិន្ទ្រិយានិ ភាវេន្តោ បញ្ចិន្ទ្រិយានិ ពហុលីករោន្តោ និព្ពាននិន្នោ ហោតិ និព្ពានបោណោ និព្ពានបព្ភារោ’’តិ. ទ្វាទសមំ.

គង្គាបេយ្យាលវគ្គោ តេរសមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ឆ បាចីនតោ និន្នា, ឆ និន្នា ច សមុទ្ទតោ;

ទ្វេតេ ឆ ទ្វាទស ហោន្តិ, វគ្គោ តេន បវុច្ចតីតិ.

អប្បមាទវគ្គ-ពលករណីយវគ្គ-ឯសនាវគ្គា វិត្ថារេតព្ពា.