៨. វស្សសុត្តំ

១០៣៤. ‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, ឧបរិបព្ពតេ ថុល្លផុសិតកេ ទេវេ វស្សន្តេ តំ ឧទកំ យថានិន្នំ បវត្តមានំ បព្ពតកន្ទរបទរសាខា បរិបូរេតិ, បព្ពតកន្ទរបទរសាខា បរិបូរា កុសោព្ភេ បរិបូរេន្តិ, កុសោព្ភា បរិបូរា មហាសោព្ភេ បរិបូរេន្តិ, មហាសោព្ភា បរិបូរា កុន្នទិយោ បរិបូរេន្តិ, កុន្នទិយោ បរិបូរា មហានទិយោ បរិបូរេន្តិ, មហានទិយោ បរិបូរា មហាសមុទ្ទំ [មហាសមុទ្ទសាគរំ (សព្ពត្ថ) សំ. និ. ៤.៧០] បរិបូរេន្តិ; ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកស្ស យោ ច ពុទ្ធេ អវេច្ចប្បសាទោ, យោ ច ធម្មេ អវេច្ចប្បសាទោ, យោ ច សង្ឃេ អវេច្ចប្បសាទោ, យានិ ច អរិយកន្តានិ សីលានិ – ឥមេ ធម្មា សន្ទមានា បារំ គន្ត្វា អាសវានំ ខយាយ សំវត្តន្តី’’តិ. អដ្ឋមំ.