២. ព្រាហ្មណសុត្តំ

១០០៨. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ព្រាហ្មណា, ភិក្ខវេ, ឧទយគាមិនិំ នាម បដិបទំ បញ្ញបេន្តិ. តេ សាវកំ ឯវំ សមាទបេន្តិ – ‘ឯហិ ត្វំ, អម្ភោ បុរិស, កាលស្សេវ ឧដ្ឋាយ បាចីនមុខោ យាហិ. សោ ត្វំ មា សោព្ភំ បរិវជ្ជេហិ, មា បបាតំ, មា ខាណុំ, មា កណ្ឌកឋានំ [កណ្ឌកំ ឋានំ (បី. ក.)], មា ចន្ទនិយំ, មា ឱឡិគល្លំ. យត្ថ [យត្ថេវ (ស្យា. កំ.), យានិ វា (សី.)] បបតេយ្យាសិ តត្ថេវ មរណំ អាគមេយ្យាសិ. ឯវំ ត្វំ, អម្ភោ បុរិស, កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា សុគតិំ សគ្គំ លោកំ ឧបបជ្ជិស្សសី’’’តិ.

‘‘តំ ខោ បនេតំ, ភិក្ខវេ, ព្រាហ្មណានំ ពាលគមនមេតំ [ពាលានំ គមនមេតំ (សី.)] មូឡ្ហគមនមេតំ ន និព្ពិទាយ ន វិរាគាយ ន និរោធាយ ន ឧបសមាយ ន អភិញ្ញាយ ន សម្ពោធាយ ន និព្ពានាយ សំវត្តតិ. អហញ្ច ខោ, ភិក្ខវេ, អរិយស្ស វិនយេ ឧទយគាមិនិំ បដិបទំ បញ្ញបេមិ; យា ឯកន្តនិព្ពិទាយ វិរាគាយ និរោធាយ ឧបសមាយ អភិញ្ញាយ សម្ពោធាយ និព្ពានាយ សំវត្តតិ.

‘‘កតមា ច សា, ភិក្ខវេ, ឧទយគាមិនី បដិបទា; យា ឯកន្តនិព្ពិទាយ…បេ… និព្ពានាយ សំវត្តតិ? ឥធ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកោ ពុទ្ធេ អវេច្ចប្បសាទេន សមន្នាគតោ ហោតិ – ឥតិបិ សោ ភគវា អរហំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ…បេ… សត្ថា ទេវមនុស្សានំ ពុទ្ធោ ភគវាតិ; ធម្មេ…បេ… សង្ឃេ…បេ… អរិយកន្តេហិ សីលេហិ សមន្នាគតោ ហោតិ អខណ្ឌេហិ…បេ… សមាធិសំវត្តនិកេហិ. អយំ ខោ សា, ភិក្ខវេ, ឧទយគាមិនី បដិបទា ឯកន្តនិព្ពិទាយ…បេ… និព្ពានាយ សំវត្តតី’’តិ. ទុតិយំ.