៧. វេទនាបញ្ហាសុត្តំ

៣២០. ‘‘‘វេទនា, វេទនា’តិ, អាវុសោ សារិបុត្ត, វុច្ចតិ. កតមា នុ ខោ, អាវុសោ, វេទនា’’តិ? ‘‘តិស្សោ ឥមាវុសោ, វេទនា. កតមា តិស្សោ? សុខា វេទនា, ទុក្ខា វេទនា, អទុក្ខមសុខា វេទនា – ឥមា ខោ, អាវុសោ, តិស្សោ វេទនា’’តិ. ‘‘អត្ថិ បនាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតាសំ តិស្សន្នំ វេទនានំ បរិញ្ញាយា’’តិ? ‘‘អត្ថិ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អត្ថិ បដិបទា, ឯតាសំ តិស្សន្នំ វេទនានំ បរិញ្ញាយា’’តិ. ‘‘កតមោ បនាវុសោ, មគ្គោ កតមា បដិបទា, ឯតាសំ តិស្សន្នំ វេទនានំ បរិញ្ញាយា’’តិ? ‘‘អយមេវ ខោ, អាវុសោ, អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ, ឯតាសំ តិស្សន្នំ វេទនានំ បរិញ្ញាយ, សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ សម្មាសង្កប្បោ សម្មាវាចា សម្មាកម្មន្តោ សម្មាអាជីវោ សម្មាវាយាមោ សម្មាសតិ សម្មាសមាធិ. អយំ ខោ, អាវុសោ, មគ្គោ អយំ បដិបទា, ឯតាសំ តិស្សន្នំ វេទនានំ បរិញ្ញាយា’’តិ. ‘‘ភទ្ទកោ, អាវុសោ, មគ្គោ ភទ្ទិកា បដិបទា, ឯតាសំ តិស្សន្នំ វេទនានំ បរិញ្ញាយ. អលញ្ច បនាវុសោ សារិបុត្ត, អប្បមាទាយា’’តិ. សត្តមំ.