១០. បញ្ចសីលសុត្តំ

៣០៣. ‘‘បញ្ចហិ, អនុរុទ្ធ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ មាតុគាមោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា សុគតិំ សគ្គំ លោកំ ឧបបជ្ជតិ. កតមេហិ បញ្ចហិ? បាណាតិបាតា បដិវិរតោ ច ហោតិ, អទិន្នាទានា បដិវិរតោ ច ហោតិ, កាមេសុមិច្ឆាចារា បដិវិរតោ ច ហោតិ, មុសាវាទា បដិវិរតោ ច ហោតិ, សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានា បដិវិរតោ ច ហោតិ – ឥមេហិ ខោ, អនុរុទ្ធ, បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ មាតុគាមោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា សុគតិំ សគ្គំ លោកំ ឧបបជ្ជតី’’តិ. ទសមំ.

ទុតិយបេយ្យាលវគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ទុតិយេ ច [អនុរុទ្ធោ (សព្ពត្ថ)] អក្កោធនោ, អនុបនាហី អនិស្សុកី;

អមច្ឆរី អនតិចារី, សីលវា ច ពហុស្សុតោ;

វីរិយំ សតិ សីលញ្ច, សុក្កបក្ខេ បកាសិតោ.