៤-៦. ទុក្ខឆន្ទាទិសុត្តំ

១៧១-១៧៣. ‘‘យំ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ, តត្រ វោ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ. កិញ្ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ? ចក្ខុ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ; តត្រ វោ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ…បេ… ជិវ្ហា ទុក្ខា…បេ… មនោ ទុក្ខោ; តត្រ វោ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ. យំ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ តត្រ វោ ឆន្ទោ បហាតព្ពោ, រាគោ បហាតព្ពោ, ឆន្ទរាគោ បហាតព្ពោ’’តិ.