៣៧. អជ្ឈត្តាតីតយទនិច្ចសុត្តំ

២០៤. ‘‘ចក្ខុ, ភិក្ខវេ, អនិច្ចំ អតីតំ. យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ. យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា. យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ…បេ… ជិវ្ហា អនិច្ចា អតីតា. យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ. យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា. យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ…បេ… មនោ អនិច្ចោ អតីតោ. យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ. យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា. យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ. ឯវំ បស្សំ…បេ… នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតី’’តិ.