៤-៦. ទុតិយាទិទ្វយការីសុត្តត្តិកំ

៣៩៥-៣៩៧. សាវត្ថិនិទានំ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘កោ នុ ខោ, ភន្តេ, ហេតុ, កោ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ជលាពុជានំ សុបណ្ណានំ…បេ… សំសេទជានំ សុបណ្ណានំ…បេ… ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតី’’តិ? ‘‘ឥធ, ភិក្ខុ, ឯកច្ចោ កាយេន ទ្វយការី ហោតិ, វាចាយ ទ្វយការី, មនសា ទ្វយការី. តស្ស សុតំ ហោតិ – ‘ឱបបាតិកា សុបណ្ណា ទីឃាយុកា វណ្ណវន្តោ សុខពហុលា’តិ. តស្ស ឯវំ ហោតិ – ‘អហោ វតាហំ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជេយ្យ’ន្តិ. សោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតិ. អយំ ខោ, ភិក្ខុ, ហេតុ, អយំ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតី’’តិ. ឆដ្ឋំ.