២. ហរន្តិសុត្តំ

៣៩៣. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ចតស្សោ ឥមា, ភិក្ខវេ, សុបណ្ណយោនិយោ. កតមា ចតស្សោ? អណ្ឌជា…បេ… ឥមា ខោ, ភិក្ខវេ, ចតស្សោ សុបណ្ណយោនិយោ. តត្រ, ភិក្ខវេ, អណ្ឌជា សុបណ្ណា អណ្ឌជេវ នាគេ ហរន្តិ, ន ជលាពុជេ, ន សំសេទជេ, ន ឱបបាតិកេ. តត្រ, ភិក្ខវេ, ជលាពុជា សុបណ្ណា អណ្ឌជេ ច ជលាពុជេ ច នាគេ ហរន្តិ, ន សំសេទជេ, ន ឱបបាតិកេ. តត្រ, ភិក្ខវេ, សំសេទជា សុបណ្ណា អណ្ឌជេ ច ជលាពុជេ ច សំសេទជេ ច នាគេ ហរន្តិ, ន ឱបបាតិកេ. តត្រ, ភិក្ខវេ, ឱបបាតិកា សុបណ្ណា អណ្ឌជេ ច ជលាពុជេ ច សំសេទជេ ច ឱបបាតិកេ ច នាគេ ហរន្តិ. ឥមា ខោ, ភិក្ខវេ, ចតស្សោ សុបណ្ណយោនិយោ’’តិ. ទុតិយំ.