២. អវិតក្កសុត្តំ

៣៣៣. សាវត្ថិនិទានំ. អទ្ទសា ខោ អាយស្មា អានន្ទោ…បេ… អាយស្មន្តំ សារិបុត្តំ ឯតទវោច – ‘‘វិប្បសន្នានិ ខោ តេ, អាវុសោ សារិបុត្ត, ឥន្ទ្រិយានិ; បរិសុទ្ធោ មុខវណ្ណោ បរិយោទាតោ. កតមេនាយស្មា សារិបុត្តោ អជ្ជ វិហារេន វិហាសី’’តិ?

‘‘ឥធាហំ, អាវុសោ, វិតក្កវិចារានំ វូបសមា អជ្ឈត្តំ សម្បសាទនំ ចេតសោ ឯកោទិភាវំ អវិតក្កំ អវិចារំ សមាធិជំ បីតិសុខំ ទុតិយំ ឈានំ ឧបសម្បជ្ជ វិហរាមិ. តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ន ឯវំ ហោតិ – ‘អហំ ទុតិយំ ឈានំ សមាបជ្ជាមី’តិ វា ‘អហំ ទុតិយំ ឈានំ សមាបន្នោ’តិ វា ‘អហំ ទុតិយា ឈានា វុដ្ឋិតោ’តិ វា’’តិ. ‘‘តថា ហិ បនាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស ទីឃរត្តំ អហង្ការមមង្ការមានានុសយា សុសមូហតា. តស្មា អាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស ន ឯវំ ហោតិ – ‘អហំ ទុតិយំ ឈានំ សមាបជ្ជាមី’តិ វា ‘អហំ ទុតិយំ ឈានំ សមាបន្នោ’តិ វា ‘អហំ ទុតិយា ឈានា វុដ្ឋិតោ’តិ វា’’តិ. ទុតិយំ.