៤. សម្ផស្សសុត្តំ

៣០៥. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ចក្ខុសម្ផស្សោ, ភិក្ខវេ, អនិច្ចោ វិបរិណាមី អញ្ញថាភាវី; សោតសម្ផស្សោ… ឃានសម្ផស្សោ… ជិវ្ហាសម្ផស្សោ… កាយសម្ផស្សោ… មនោសម្ផស្សោ អនិច្ចោ វិបរិណាមី អញ្ញថាភាវី. យោ, ភិក្ខវេ, ឥមេ ធម្មេ ឯវំ សទ្ទហតិ អធិមុច្ចតិ, អយំ វុច្ចតិ ‘សទ្ធានុសារី…បេ… សម្ពោធិបរាយនោ’’’តិ. ចតុត្ថំ.