៥. សម្ផស្សជាសុត្តំ

៣០៦. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ចក្ខុសម្ផស្សជា, ភិក្ខវេ, វេទនា អនិច្ចា វិបរិណាមី អញ្ញថាភាវី; សោតសម្ផស្សជា វេទនា…បេ… ឃានសម្ផស្សជា វេទនា…បេ… ជិវ្ហាសម្ផស្សជា វេទនា…បេ… កាយសម្ផស្សជា វេទនា…បេ… មនោសម្ផស្សជា វេទនា អនិច្ចា វិបរិណាមី អញ្ញថាភាវី. យោ, ភិក្ខវេ, ឥមេ ធម្មេ ឯវំ សទ្ទហតិ អធិមុច្ចតិ, អយំ វុច្ចតិ ‘សទ្ធានុសារី…បេ… សម្ពោធិបរាយនោ’’’តិ. បញ្ចមំ.