៣. ភវនេត្តិសុត្តំ

១៦២. សាវត្ថិនិទានំ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា រាធោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘‘ភវនេត្តិនិរោធោ [ភវនេត្តិ (សី. ស្យា. កំ. បី.)], ភវនេត្តិនិរោធោ’តិ [ភវនេត្តីតិ (សី. ស្យា. កំ.)], ភន្តេ, វុច្ចតិ. កតមា នុ ខោ, ភន្តេ, ភវនេត្តិ, កតមោ ភវនេត្តិនិរោធោ’’តិ? ‘‘រូបេ ខោ, រាធ, យោ ឆន្ទោ យោ រាគោ យា នន្ទី យា តណ្ហា យេ ឧបយុបាទានា ចេតសោ អធិដ្ឋានាភិនិវេសានុសយា – អយំ វុច្ចតិ ភវនេត្តិ. តេសំ និរោធោ [និរោធា (សី. ស្យា. កំ. បី.)] ភវនេត្តិនិរោធោ. វេទនាយ… សញ្ញាយ… សង្ខារេសុ … វិញ្ញាណេ យោ ឆន្ទោ…បេ… អធិដ្ឋានាភិនិវេសានុសយា – អយំ វុច្ចតិ ភវនេត្តិ. តេសំ និរោធោ ភវនេត្តិនិរោធោ’’តិ. តតិយំ.