៧. អាណិសុត្តំ

២២៩. សាវត្ថិយំ វិហរតិ…បេ… ‘‘ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, ទសារហានំ អានកោ [អាណកោ (សី.)] នាម មុទិង្គោ អហោសិ. តស្ស ទសារហា អានកេ ឃដិតេ អញ្ញំ អាណិំ ឱទហិំសុ. អហុ ខោ សោ, ភិក្ខវេ, សមយោ យំ អានកស្ស មុទិង្គស្ស បោរាណំ បោក្ខរផលកំ អន្តរធាយិ. អាណិសង្ឃាដោវ អវសិស្សិ. ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ភវិស្សន្តិ ភិក្ខូ អនាគតមទ្ធានំ, យេ តេ សុត្តន្តា តថាគតភាសិតា គម្ភីរា គម្ភីរត្ថា លោកុត្តរា សុញ្ញតប្បដិសំយុត្តា, តេសុ ភញ្ញមានេសុ ន សុស្សូសិស្សន្តិ ន សោតំ ឱទហិស្សន្តិ ន អញ្ញា ចិត្តំ ឧបដ្ឋាបេស្សន្តិ ន ច តេ ធម្មេ ឧគ្គហេតព្ពំ បរិយាបុណិតព្ពំ មញ្ញិស្សន្តិ’’.

‘‘យេ បន តេ សុត្តន្តា កវិកតា កាវេយ្យា ចិត្តក្ខរា ចិត្តព្យញ្ជនា ពាហិរកា សាវកភាសិតា, តេសុ ភញ្ញមានេសុ សុស្សូសិស្សន្តិ, សោតំ ឱទហិស្សន្តិ, អញ្ញា ចិត្តំ ឧបដ្ឋាបេស្សន្តិ, តេ ច ធម្មេ ឧគ្គហេតព្ពំ បរិយាបុណិតព្ពំ មញ្ញិស្សន្តិ. ឯវមេតេសំ, ភិក្ខវេ, សុត្តន្តានំ តថាគតភាសិតានំ គម្ភីរានំ គម្ភីរត្ថានំ លោកុត្តរានំ សុញ្ញតប្បដិសំយុត្តានំ អន្តរធានំ ភវិស្សតិ. តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ – ‘យេ តេ សុត្តន្តា តថាគតភាសិតា គម្ភីរា គម្ភីរត្ថា លោកុត្តរា សុញ្ញតប្បដិសំយុត្តា, តេសុ ភញ្ញមានេសុ សុស្សូសិស្សាម, សោតំ ឱទហិស្សាម, អញ្ញា ចិត្តំ ឧបដ្ឋាបេស្សាម, តេ ច ធម្មេ ឧគ្គហេតព្ពំ បរិយាបុណិតព្ពំ មញ្ញិស្សាមា’តិ. ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ. សត្តមំ.