២. នខសិខសុត្តំ

២២៤. សាវត្ថិយំ វិហរតិ. អថ ខោ ភគវា បរិត្តំ នខសិខាយំ បំសុំ អារោបេត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘តំ កិំ មញ្ញថ ភិក្ខវេ, កតមំ នុ ខោ ពហុតរំ, យោ វាយំ [យោ ចាយំ (ពហូសុ)] មយា បរិត្តោ នខសិខាយំ បំសុ អារោបិតោ អយំ វា [យា ចាយំ (ស្យា. ក.)] មហាបថវី’’តិ? ‘‘ឯតទេវ, ភន្តេ, ពហុតរំ យទិទំ មហាបថវី. អប្បមត្តកោយំ ភគវតា បរិត្តោ នខសិខាយំ បំសុ អារោបិតោ. សង្ខម្បិ ន ឧបេតិ ឧបនិធិម្បិ ន ឧបេតិ កលភាគម្បិ ន ឧបេតិ មហាបថវិំ ឧបនិធាយ ភគវតា បរិត្តោ នខសិខាយំ បំសុ អារោបិតោ’’តិ. ‘‘ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, អប្បកា តេ សត្តា យេ មនុស្សេសុ បច្ចាជាយន្តិ; អថ ខោ ឯតេយេវ ពហុតរា សត្តា យេ អញ្ញត្រ មនុស្សេហិ បច្ចាជាយន្តិ. តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ – ‘អប្បមត្តា វិហរិស្សាមា’តិ. ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ. ទុតិយំ.