៨-១៣. បិតុសុត្តាទិឆក្កំ

១៨៧. សាវត្ថិយំ វិហរតិ…បេ… ‘‘ទារុណោ, ភិក្ខវេ, លាភសក្ការសិលោកោ កដុកោ ផរុសោ អន្តរាយិកោ អនុត្តរស្ស យោគក្ខេមស្ស អធិគមាយ. ឥធាហំ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចំ បុគ្គលំ ឯវំ ចេតសា ចេតោ បរិច្ច បជានាមិ – ‘ន ចាយមាយស្មា បិតុបិ ហេតុ…បេ… ភាតុបិ ហេតុ… ភគិនិយាបិ ហេតុ… បុត្តស្សបិ ហេតុ… ធីតុយាបិ ហេតុ… បជាបតិយាបិ ហេតុ សម្បជានមុសា ភាសេយ្យា’តិ. តមេនំ បស្សាមិ អបរេន សមយេន លាភសក្ការសិលោកេន អភិភូតំ បរិយាទិណ្ណចិត្តំ សម្បជានមុសា ភាសន្តំ. ឯវំ ទារុណោ ខោ, ភិក្ខវេ, លាភសក្ការសិលោកោ កដុកោ ផរុសោ អន្តរាយិកោ អនុត្តរស្ស យោគក្ខេមស្ស អធិគមាយ. តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ – ‘ឧប្បន្នំ លាភសក្ការសិលោកំ បជហិស្សាម, ន ច នោ ឧប្បន្នោ លាភសក្ការសិលោកោ ចិត្តំ បរិយាទាយ ឋស្សតី’តិ. ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ. តេរសមំ.

ចតុត្ថោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ភិន្ទិ មូលំ ទុវេ ធម្មា, បក្កន្តំ រថ មាតរិ;

បិតា ភាតា ច ភគិនី, បុត្តោ ធីតា បជាបតីតិ.

លាភសក្ការសំយុត្តំ សមត្តំ.