៤. សម្ពហុលសុត្តំ

២២៤. ឯកំ សមយំ សម្ពហុលា ភិក្ខូ កោសលេសុ វិហរន្តិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. អថ ខោ តេ ភិក្ខូ វស្សំវុដ្ឋា [វស្សំវុត្ថា (សី. ស្យា. កំ. បី.)] តេមាសច្ចយេន ចារិកំ បក្កមិំសុ. អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តេ ភិក្ខូ អបស្សន្តី បរិទេវមានា តាយំ វេលាយំ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘អរតិ វិយ មេជ្ជ ខាយតិ,

ពហុកេ ទិស្វាន វិវិត្តេ អាសនេ;

តេ ចិត្តកថា ពហុស្សុតា,

កោមេ គោតមសាវកា គតា’’តិ.

ឯវំ វុត្តេ, អញ្ញតរា ទេវតា តំ ទេវតំ គាថាយ បច្ចភាសិ –

‘‘មាគធំ គតា កោសលំ គតា, ឯកច្ចិយា បន វជ្ជិភូមិយា;

មគា វិយ អសង្គចារិនោ, អនិកេតា វិហរន្តិ ភិក្ខវោ’’តិ.